اثر مداخلۀ آموزشی مهارت‌های ارتباطی بر رفتارهای خودمدیریتی و مدیریت تعارض مربیان کشتی

نویسندگان

1 گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.

2 گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

3 گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

doi
10.22059/jsm.2021.323591.2720
چکیده

مقدمه: این پژوهش با هدف بررسی اثر آموزش مهارت‌های ارتباطی بر رفتارهای خودمدیریتی و مدیریت تعارض مربیان کشتی انجام گرفت.روش پژوهش: روش پژوهش نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و همچنین آزمون پیگیری بود که با گروه کنترل انجام گرفت. 33 نفر از مربیان کشتی استان اصفهان به‌صورت تصادفی انتخاب شدند و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (17 نفر) و کنترل (16 نفر) قرار گرفتند. پروتکل آموزشی استفاده‌شده در این پژوهش با اقتباس از پروتکل آموزش مهارت‌های تعاملی ارائه‌شده در پژوهش میرصفیان و همکاران (1399) طراحی شد. از پرسشنامه‌های رفتارهای خودمدیریتی مانز (1986) و مدیریت تعارض رابینز (2003) برای آزمون اثربخشی پروتکل آموزشی این پژوهش استفاده شد. به‌منظور تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از تحلیل کوواریانس چندمتغیره و تحلیل واریانس با اندازه‌گیری‌های مکرر استفاده شد.یافته‌ها: نتایج نشان داد آموزش مهارت‌های ارتباطی به‌صورت معناداری بر ارتقای رفتارهای خودمدیریتی، مدیریت تعارض و مؤلفه‌های آنها در مربیان کشتی اثرگذار بوده که این تأثیرات پس از گذشت 12 هفته از پایان مداخلات آمورشی ماندگار بوده است.نتیجه‌گیری: به مسئولان فدراسیون کشتی و زیرمجموعه‌های آن در استان اصفهان پیشنهاد می‌شود تا از پروتکل آموزشی ارائه‌شده در این پژوهش به‌منظور ارتقای متغیرهای اثرگذار شغلی گزارش‌شده برای این گروه از مربیان استفاده کنند.