تأثیر فلاتزدگی شغلی بر ابهام و تعارض نقش با میانجیگری تعارضات سازمانی معلمان تربیت بدنی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد زاهدان، زاهدان، ایران.
2 دانشیار مدیریت آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.
doi
10.22044/shm.2021.10320.2302چکیده
هدف: هدف این پژوهش بررسی تأثیر فلاتزدگی شغلی بر ابهام و تعارض نقش با نقش میانجی تعارضات سازمانی بود. روششناسی: روش پژوهش توصیفی–همبستگی بود. 229 معلم تربیت بدنی شهر زاهدان در سال تحصیلی 99-1398 و به شیوه نمونهگیری تصادفی– طبقهای از طریق سه پرسشنامه فلاتزدگی شغلی (میلیمن، 1992)، ابهام و تعارض نقش (هاوس، اسکالر و لوانونی، 1983) و تعارضات سازمانی (شیرخانی، 2011) مورد مطالعه قرار گرفتند. برای تجزیه و تحلیل دادهها از ضریب همبستگی پیرسون، تحلیل عاملی و مدل معادلات ساختاری استفاده شد. یافتهها: اثر مستقیم فلاتزدگی شغلی بر ابهام و تعارض نقش (88/3,t= 44/0β=)، اثر مستقیم فلاتزدگی شغلی بر تعارضات سازمانی (45/9, t=73/0β=) و اثر مستقیم تعارضات سازمانی بر ابهام و تعارض نقش (09/3, t=34/0β=) مثبت و معنادار بود. همچنین اثر غیر مستقیم فلاتزدگی شغلی بر ابهام و تعارض نقش با نقش میانجی تعارضات سازمانی (20/5, t=248/0β=) مثبت و معنادار بود. نتیجهگیری: با توجه به نقش فلاتزدگی شغلی در بروز تعارضات سازمانی و ابهام و تعارض نقش، لزوم طراحی و اجرای برنامه ریزی مسیر کار راهة شغلی و انجام اقداماتی چون گسترش فرصت رشد شغلی، طراحی محیط کاری چالشبرانگیز، درگیر کردن معلمان در کارهای جانبی و مأموریتهای سازمانی، توانمندسازی معلمان و تشویق آنان به یادگیری سازمانی و به روز کردن دانش و مهارت خویش میتواند در کاهش فلاتزدگی شغلی مؤثر باشد.