بررسی توزیع خدمات شهری در راستای عدالت فضایی (مطالعۀ موردی: مناطق چهارگانۀ شهر کرمان)
نویسندگان
1 استادیار گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری- دانشگاه شهید باهنر کرمان
2 استادیار گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری- دانشگاه شهید باهنر کرمان
3 دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری- دانشگاه شهید باهنر کرمان
doi
10.22111/gaij.2019.4609چکیده
توسعۀ خدمات شهری، یکی از مهمترین محورهای تصمیمگیران برنامهریزان شهری است. در این میان توزیع فضایی، عادلانه و پایدار یکی از ساختارهای کلیدی برنامهها و طرحها برای همۀ انسانهاست. پژوهش حاضر از لحاظ هدف، کاربردی و از لحاظ روش گردآوری دادهها، توصیفی- تحلیلی است. جامعۀ آماری تحقیق مناطق چهارگانۀ شهر کرمان میباشند. در راستای دستیابی به اهداف پژوهش، شاخصهای بهداشتی و درمانی (کلینیک و بیمارستانهای اصلی)، شاخصهای فرهنگی-مذهبی (سینما و مسجد) و شاخصهای تأسیسات و تجهیزات شهری (مراکز اصلی پست، ایستگاههای اصلی آتشنشانی و جایگاههای سوخت) درنظر گرفته شدهاند که با استفاده از نرمافزار Geoda مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفتهاند و سپس با استفاد از مدل saw مناطق برحسب برخورداری از خدمات، رتبهبندی شدهاند. نتایج بهدستآمده نشانگر این موضوع است که جز کاربری مذهبی، تأسیسات و تجهیزات شهری، توزیع بقیۀ خدمات در شهر کرمان در راستای عدالت فضایی نیست. همچنین طبق رتبهبندی که با مدل saw انجام شد، منطقۀ 3 در بین مناطق در برخورداری از خدماتِ مورد مطالعه، حائز رتبۀ نخست شد.