ارائة مدل بهبود نوآوری آموزشی معلمان تربیت بدنی با استفاده از روش DEMATEL

نویسندگان

1 گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران

2 گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران

3 گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.

4 گروه روش‌ها و برنامه‌های آموزشی و درسی، دانشکدۀ روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22059/jsm.2022.336094.2869
چکیده

مقدمه: پژوهش حاضر باهدف بررسی عوامل مؤثر بر بهبود نوآوری آموزشی معلمان تربیت بدنی اجرا شد. روش پژوهش از نوع آمیخته (کیفی-کمی) بود که بخش کیفی آن به‌صورت تحلیل مضامین انجام گرفت.روش پژوهش: جامعة آماری شامل افراد آگاه به موضوع پژوهش بودند که برحسب انتخاب هدفمند، 13 نفر به‌عنوان نمونه مشخص شدند. ابزار پژوهش شامل مصاحبه‌های نیمه‌ساختارمند و پرسشنامة محقق‌ساخته بود. روایی پرسشنامه با توجه به نظر خبرگان بررسی شد. همچنین پایایی این پرسشنامه با استفاده از روش محاسبة آلفای‌ کرونباخ بررسی شد (81/0= α). در قسمت تجزیه‌وتحلیل کمی تحقیق، از روش دیمتل استفاده شد. تمامی فرایند تجزیه‌وتحلیل داده‌های تحقیق در نرم‌افزار EXCEL انجام گرفت.یافته‌ها: نتایج نشان داد که 8 عامل کلی شامل مسائل اجتماعی، مسائل انگیزشی، جنبه‌های نظارتی، زیرساخت‌ها، دانش تخصصی، حمایت‌های دولتی، قوانین و مقررات حمایتی و مسائل مدیریتی در جهت بهبود نوآوری آموزشی معلمان تربیت بدنی مهم است.نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج مشخص شد که دانش تخصصی، حمایت‌های دولتی و زیرساخت‌ها به‌عنوان عوامل علی و قوانین و مقررات حمایتی، مسائل مدیریتی، جنبه‌های نظارتی، مسائل اجتماعی و مسائل انگیزشی به‌عنوان عوامل معلولی مشخص شد. به‌عبارتی سرمایه‌گذاری در خصوص بهبود دانش تخصصی، حمایت‌های دولتی و زیرساخت‌ها سبب ارتقای نوآوری آموزشی می‌شود.