طراحی الگوی برند سازی مشترک در ورزش ایران

نویسندگان

1 گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان، کردستان، ایران

2 گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان، کردستان، ایران

3 گروه مدیریت ورزشی، مرکز تحقیقات مراقبت‌های بالینی و ارتقای سلامت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج، کرج، ایران

doi
10.22059/jsm.2022.339242.2910
چکیده

مقدمه: هدف پژوهش حاضر طراحی الگوی برندسازی مشترک در ورزش ایران بود. روش تحقیق به‌صورت کیفی و از نوع نظریه‌پردازی داده‌بنیاد بود. جامعۀ آماری پژوهش شامل اعضای هیأت علمی دانشگاه‌ها، کارشناسان و خبرگان و فروشندگان برندهای معتبر بود که سابقۀ آنها به‌عنوان افرادی که تجربۀ زیستۀ کافی دارند، انتخاب شدند.روش پژوهش: روش نمونه‌گیری به‌صورت هدفمند و در دسترس بود و نمونۀ آماری تا اشباع نظری محقق ادامه پیدا کرد (3+23). روش گردآوری داده‌ها به‌صورت مصاحبۀ نیمه‌ساختاریافته بود. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از تکنیک کدگذاری سه‌مرحله‌ای (باز، محوری، گزینشی) و برای سازماندهی متن مصاحبه‌ها و تحلیل از نرم‌افزار تحلیل داده‌های کیفی ان ویوو نسخۀ 10 استفاده شد.یافته‌ها: یافته‌ها طبق الگوی 6c (شرایط علی، زمینه، شرایط مداخله‌گر، راهبردها، پیامدها) استخراج شد. تئوری سیگنالینگ جهتی را برای ارزیابی مبادلات تجاری ورزشی در میان فرایندهای تصمیم‌گیری مصرف‌کنندگان ارائه می‌دهد.نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که تناسب برند و تبلیغات و نقش رسانه‌ها عامل‌هایی تعیین‌کننده هستند که برایند این اعمال به جذب مشتری می‌رسد.