ارائه مدل توسعه دیپلماسی از طریق ورزش
نویسندگان
1 گروه مدیریت ورزشی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
2 گروه مدیریت ورزشی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
3 گروه مدیریت و برنامهریزی در تربیت بدنی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
4 گروه مدیریت ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
5 گروه مدیریت و برنامهریزی در تربیت بدنی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
doi
10.22059/jsm.2020.299042.2425چکیده
مقدمه: پژوهش حاضر با هدف ارائۀ مدل توسعۀ دیپلماسی از طریق ورزش انجام گرفت.روش پژوهش: روششناسی پژوهش از نوع کیفی و نظریة دادهبنیاد با استفاده از رویکرد اشتراوس و کوربین بود. جامعة آماری پژوهش مشتمل بر رؤسای فدراسیونهای المپیکی، سیاستمداران و صاحبنظران و خبرگان علمی که در امور بینالملل فعالیت داشتهاند، بود و نمونهگیری تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. برای تعیین نمونههای این پژوهش از روش نمونهگیری هدفمند استفاده شد و 19 نفر بهعنوان مصاحبهشونده در نظر گرفته شدند. برای جمعآوری دادهها از مصاحبههای نیمهساختاریافته استفاده شد. مقولهها، مفاهیم و گویهها برای شرایط علی، عوامل زمینهای، عوامل مداخلهگر، راهبردها و پیامدها در نرمافزار MAXQDA استخراج شد.یافتهها: 297 گزارۀ مفهومی اولیه با 13 مقوله و 73 مفهوم در قالب پارادایمی در چهار حوزة کارکرد ورزش، عوامل مدیریتی، سیاست خارجی و ساختار ورزش بوده است.نتیجهگیری: کارکرد ورزش (شامل کارکرد سیاسی ورزش، کارکرد اقتصادی ورزش، کارکرد اجتماعی ورزش و توسعۀ روابط بینالملل)، عوامل مدیریتی (شامل آموزش و تربیت نیروی انسانی، مدیریت دانش و عامل رسانه و روابط بینالملل)، سیاست خارجی (شامل ورزش و سیاست خارجی و عامل سیاست خارجی و ورزش) و آخرین حوزه مربوط به ساختار ورزش (شامل کرسیهای بینالمللی، سیاستگذاری و برنامهریزی، ساختار سازمانهای ورزشی و عامل جایگاه ورزش کشور در جهان) قابل تقسیم هستند. همچنین روابط بین مقولههای شکلگرفته در دادهها نشان داد که الگوی بهدستآمده با شکل اصلی الگوی پارادایمی اشتراوس و کوربین تطابق دارد.