بررسی شاخصهای فتوسنتزی و عملکرد دانه ارقام مختلف گندم در تاریخهای کاشت زودهنگام، معمولی و تاخیری
نویسندگان
1 گروه کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد فیروزآباد، فیروزآباد، ایران
2 بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان اصفهان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اصفهان، ایران
3 گروه کشاورزی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران
4 گروه کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد فیروزآباد، فیروزآباد، ایران
5 گروه کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد فیروزآباد، فیروزآباد، ایران
doi
10.22067/jcesc.2023.81249.1226چکیده
در دهههای گذشته محور اصلی تحقیقات در غلات معرفی ارقام پرمحصول در شرایط بهینه بوده است. بنابراین شناسایی ارقام گندم که در تاریخهای مختلف کاشت عملکرد قابلقبولی دارند، مورد توجه میباشد. این آزمایش بهصورت کرتهای خردشده با سه تکرار و در دو سال 96-1395 و 97-1396 انجام گردید. عامل اصلی سه تاریخ کاشت (20 مهر، 20 آبان و 20 آذر بهعنوان تاریخ کاشتهای زودهنگام، معمولی و تاخیری) و عامل فرعی ارقام گندم (زارع با عادت رشد زمستانه، حیدری، پیشگام و الوند با عادت رشد بینابین و سیروان و پیشتاز با عادت رشد بهاره) بود. نتایج نشان داد که تاخیر در کاشت سبب کاهش جذب عناصر غذایی و افزایش ضریب استهلاک نوری شد. کارایی مصرف نوری در تاریخ کاشت 20 آذر نسبت به تاریخ کاشت 20 مهر در سالهای 96-1395 و 97-1396 بهترتیب کاهش 27 و 25 درصدی نشان داد. در تاریخ کاشت 20 آذر ارقام سیروان و پیشتاز با عادت رشد بهاره ضریب استهلاک نوری پایینتر و سرعت فتوسنتز بالاتری نسبت به ارقام زمستانه و بینابین نشان دادند. تاریخ کاشت 20 مهر و 20 آبان بیشترین عملکرد دانه در ارقام با عادت رشد زمستانه و بینابین بهدست آمد. از سوی دیگر در تاریخ کاشت 20 آذر عملکرد دانه در ارقام با تیپ رشد بینابین و بهاره نسبت به رقم زمستانه بیشتر بود. در مجموع تاخیر در کاشت سبب کاهش معنیدار عملکرد دانه بهویژه در رقم با تیپ رشد زمستانه شده است. بنابراین در کشت تاخیری استفاده از ارقام بینابین و بهاره قابل توصیه میباشد.