بررسی و تحلیل شهرآشوب اجتماعی در شعرمعاصر

نویسندگان

1 دکتری تخصصی زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه لرستان. ایران.

2 دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران.

3 دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران.

doi
10.29252/kavosh.2025.22220.3656
چکیده

شهرآشوب یکی از انواع فرعی در ادبیات است. این نوع ادبی بیشتر از اینکه در قالب خاصی بگنجد یا با آرایه‌ای ویژ­ه­ شناخته شود، با فکر شاعر و نازک‌خیالی‌های ذهن او که در خارج از عرف، قانون، دین و فرهنگ است، ارتباط دارد.­ پیش از این پژوهش، شهرآشوب را در سه نوع شهری، صنفی و سیاسی معرفی­کرده‌اند. این پژوهش با معرفی شهرآشوب اجتماعی به عنوان یک نوع از انواع شهرآشوب تلاش می‌کند ضمن ارائۀ دسته‌بندی تازه ­ای از انواع شهرآشوب، مخاطبان را با این نوع از شهرآشوب آشنا سازد. این پژوهش انواع شهرآشوب را در سه نوع دینی، سیاسی و اجتماعی طبقه­ بندی می‌کند و شهرآشوب اجتماعی را در سه دسته شهری، صنفی و عرف‌گریز معرفی می نماید. پژوهش حاضر با روش تحلیل محتوا و مطالعات کتابخانه ­ای سعی­ دارد  به بررسی و تحلیل شهرآشوب اجتماعی در ادبیات فارسی اقدام کند؛ یافته­ های پژوهش نشان­ می­ دهد که در دورۀ معاصر شهرآشوب اجتماعی در نوع شهری و صنفی کاهش داشته است، ولی نوع عرف‌گریز آن در حال افزایش است. شهرآشوب اجتماعی از نوع عرف‌گریز برای اولین بار در این پژوهش مطرح می‌گردد.