بررسی و تحلیل شهرآشوب اجتماعی در شعرمعاصر
نویسندگان
1 دکتری تخصصی زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه لرستان. ایران.
2 دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران.
3 دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران.
doi
10.29252/kavosh.2025.22220.3656چکیده
شهرآشوب یکی از انواع فرعی در ادبیات است. این نوع ادبی بیشتر از اینکه در قالب خاصی بگنجد یا با آرایهای ویژه شناخته شود، با فکر شاعر و نازکخیالیهای ذهن او که در خارج از عرف، قانون، دین و فرهنگ است، ارتباط دارد. پیش از این پژوهش، شهرآشوب را در سه نوع شهری، صنفی و سیاسی معرفیکردهاند. این پژوهش با معرفی شهرآشوب اجتماعی به عنوان یک نوع از انواع شهرآشوب تلاش میکند ضمن ارائۀ دستهبندی تازه ای از انواع شهرآشوب، مخاطبان را با این نوع از شهرآشوب آشنا سازد. این پژوهش انواع شهرآشوب را در سه نوع دینی، سیاسی و اجتماعی طبقه بندی میکند و شهرآشوب اجتماعی را در سه دسته شهری، صنفی و عرفگریز معرفی می نماید. پژوهش حاضر با روش تحلیل محتوا و مطالعات کتابخانه ای سعی دارد به بررسی و تحلیل شهرآشوب اجتماعی در ادبیات فارسی اقدام کند؛ یافته های پژوهش نشان می دهد که در دورۀ معاصر شهرآشوب اجتماعی در نوع شهری و صنفی کاهش داشته است، ولی نوع عرفگریز آن در حال افزایش است. شهرآشوب اجتماعی از نوع عرفگریز برای اولین بار در این پژوهش مطرح میگردد.