مبانی معرفتشناختی نقد هیوم بر براهین خداشناسی
نویسندگان
1 پردیس فارابی دانشگاه تهران
2 دانشگاه مفید قم
3 مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)
doi
10.22067/philosophy.v50i2.34633چکیده
آنچه هیوم در باب گزارههای دینی بیان کرده، بر مبنای معرفتشناسی اوست. وی با هدف خدشهدار کردن الهیات طبیعی، آراء نقادانهاش نسبت به این گزارهها را ارائه و بر مبنای تجربهگراییاش، مدعیات الهیات طبیعی را خارج از محدوده معرفت بشری معرفی میکند. بر همین اساس، این جستار شامل سه بخش اصلی است، که به ترتیب به تأثیر آراء معرفتی هیوم بر نقدهای او به برهان هستیشناختی، برهان جهانشناختی و برهان نظم میپردازد. در این پژوهش، تجربهگرایی هیوم و همچنین نظرات او در باب براهین اثبات وجود خدا مورد نقادی قرار نمیگیرند؛ چراکه این مباحث هریک خود مجالی جداگانه میطلبند، و ضمناً، با هدف اصلی مقاله حاضر، یعنی درک تأثیر معرفتشناسی هیوم بر آراء او در باب براهین اثبات وجود خدا، نیز مستقیماً مرتبط نیست. اما اگر کسی خواهان نقد آراء هیوم در باب آن براهین باشد، میتواند از ماحصل این مقاله که نشاندهنده تأثیر حداکثری تجربهگرایی هیوم است، استفاده کند و با به چالش کشیدنِ آن مبانی معرفتی، این نقدها را هم متزلزل نماید.