نقش مدیریت شهری و فرهنگ‌پذیری دوچرخه‌سواری همگانی در توسعه پایدار شهری

نویسندگان

1 گروه مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه ایوانکی، سمنان، ایران

3 گروه مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران

doi
10.22059/jsm.2021.326908.2762
چکیده

مقدمه: هدف پژوهش حاضر بررسی نقش مدیریت شهری و فرهنگ‌پذیری دوچرخه‌سواری همگانی در توسعۀ پایدار شهری بود.روش پژوهش: روش پژوهش همبستگی با رویکرد مدل معادلات ساختاری بود. جامعة آماری پژوهش شامل شهروندان تهرانی عضو سامانة بیدود (409/215N=)ر دورة زمانی 12 ماهه بود که 319 نفر به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای-تصادفی به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. به‌منظور جمع‌آوری داده‌ها از سه پرسشنامه استفاده شد. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه توسط متخصصان و روایی سازه با استفاده از تحلیل عامل اکتشافی و تأییدی، تأیید شد. همچنین پایایی با استفاده از آلفای کرونباخ برای هر سه پرسشنامه بالای 7/0 به‌دست آمد. در تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از آمار توصیفی برای طبقه‌بندی داده‌ها و در آمار استنباطی از آزمون‌های همبستگی پیرسون در نرم‌افزار SPSS و مدلسازی معادلات ساختاری در نرم‌افزار AMOS استفاده شد.یافته‌ها: براساس نتایج مدل پژوهش مشخص شد که مدیریت شهری بر توسعۀ پایدار و فرهنگ‌پذیری شهروندان و فرهنگ‌پذیری بر توسعۀ پایدار شهری اثر مثبت معناداری داشتند. همچنین مشاهده شد که فرهنگ‌پذیری شهروندان در ارتباط بین مدیریت شهری و توسعۀ پایدار شهری نقش میانجی دارد.نتیجه‌گیری: نتایج پژوهش حاضر بر لزوم تقویت شاخص‌هایی مانند زیرساخت‌ها، تسهیلات، زیبایی‌شناختی، فرهنگی، امنیت، جامعه‌پذیری و تمایز جغرافیایی در سیاستگذاری‌های آتی استفادة شهروندان از دوچرخه به‌منظور دستیابی به اهداف توسعۀ پایدار شهری به‌ویژه محیط زیست پایدار و سلامت شهری تأکید دارد.