طراحی مدل مدیریت استعداد در ورزش کاراته ایران با رویکرد طرح‌های ترکیبی

نویسندگان

1 گروه علوم ورزشی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران

2 گروه علوم ورزشی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران

3 گروه علوم ورزشی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران

doi
10.22059/jsm.2021.328019.2785
چکیده

مقدمه: هدف این پژوهش طراحی مدل مدیریت­استعداد در ورزش کاراته ایران با رویکرد طرح‌های ترکیبی بود.روش پژوهش: روش پژوهش ترکیبی اکتشافی دومرحله‌ای از نوع ابزارسازی بود. روش پژوهش کیفی، مطالعه موردی کیفی و مشارکت‌کنندگان بالقوه شامل 12 نفر از کارشناسان و خبرگان ورزش کاراته و اساتید دانشگاهی مسلط به استعدادیابی با روش نمونه­گیری گلوله برفی بودند. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه ورزشکاران، مدیران هیئت استانی، مدیران فدراسیون­ها، استعدادیاب­ها، داوران و مربیان ورزش کاراته بود که تعداد آن­ها 500 نفر می­باشد. نمونه آماری با توجه به جدول مورگان 217 نفر در نظر گرفته شد و نمونه­گیری به‌صورت تصادفی در دسترس در نظر گرفته شد. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از آمار توصیفی و مدل معادلات ساختاری برای بررسی برازش مدل پژوهش استفاده گردید.یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد که مقدار T مربوطه هر عامل تأثیر معناداری را دارد و تمامی چارچوب مدل مدیریت استعداد در ورزش کاراته ایران مورد تأیید قرار گرفت. همچنین عوامل نگهداشت با تأثیر 86/0 مهم­ترین عامل در چارچوب مدل مدیریت استعداد در ورزش کاراته ایران می­باشد.نتیجه گیری: بنابراین با توجه به‌ضرورت استعدادیابی در ورزش و به‌خصوص ورزش کاراته، به مدیران و دست‌اندرکاران ورزش کاراته، توصیه می­شود که به هر یک از فاکتورهای شناسایی‌شده در خصوص استعدادیابی در ورزش کاراته توجه نمایند.