حساسیت سنجی مدل WRF در شبیهسازی باد سطحی شهر تهران نسبت به طرحواره فیزیکی و شرایط مرزی
نویسندگان
1 گروه جغرافیای طبیعی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران
2 گروه جغرافیای طبیعی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران
3 گروه جغرافیای طبیعی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/jphgr.2022.334891.1007661چکیده
سنجش نقش باد در کیفیت اقلیم و تهویه طبیعی هوای فضاهای شهری با روشهای مختلفی مورد توجه پژوهشگران است. اما شبیهسازی باد با مدلهای عددی آبوهوا مانند مدل تحقیقات و پیشبینی وضع هوا(WRF) همواره با عدم قطعیتهایی همراه است. در این پژوهش نقش دادههای شرایط مرزی (اولیه)ECMWF-ERA5 و NCEP-FNL همراه با هفت پیکربندی فیزیکی متفاوت بر الگوی وزش باد مورد سنجش قرار گرفته است. هدف از تحقیق ارزیابی برونداد مدل WRF در شبیهسازی جهت و سرعت باد سطحی و همچنین تعیین اثر انواع طرحوارههای فیزیکی بر بهبود نتایج ارزیابی است. نتایج بهدستآمده نشان میدهد که جهت باد شبیهسازی شده با مدل WRF با اختلاف قابلتوجهی از دادههای مشاهداتی همراه است، اما این اختلاف برای سرعت باد انحراف کمتری دارد. بر همین اساس برای متغیر سرعت باد به ترتیب پیکربندیهای Exp(2,6,1) و برای متغیر جهت باد پیکربندیهای Exp(3,7)، دارای نزدیکترین شبیهسازی به مشاهدات هستند و بهعنوان پیکربندیهای برتر انتخاب گردیدند. خروجیهای مدل نشان داد که دادههای اولیه شرایط مرزی همانند طرحوارههای فیزیکی اثر قابلتوجهی در شبیهسازی جهت و سرعت باد دارند؛ بهطوریکه در شهر تهران، عموماً شرایط مرزیERA5 برای شبیهسازی جهت باد به استثنای ماه ژانویه و شرایط مرزیFNL برای سرعت باد به غیر از جولای، گویای عملکرد بهتری هستند.