آسیبشناسی مدیریت راهبردی ورزش ژیمناستیک ایران
نویسندگان
1 نویسندۀ مسؤول، گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران
2 گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران
doi
10.22059/jsm.2022.333419.2844چکیده
مقدمه: هدف پژوهش حاضر ارائة الگوی آسیبشناسی مدیریت راهبردی ورزش ژیمناستیک ایران بود.روش پژوهش: روش این پژوهش کیفی و از نوع نظریة دادهبنیاد رهیافت نظاممند بود. جامعۀ آماری تحقیق را خبرگان ورزش ژیمناستیک تشکیل میدادند که براساس اشباع نظری و نمونهگیری هدفمند 28 نفر از آنها انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها مصاحبة نیمهساختاریافته بود. برای بررسی روایی صوری و محتوایی، یافتهها به مصاحبهکنندگان ارائه و پس از مطالعة نظریه، نظرهای آنها اعمال شد. روش بررسی پایایی، روش بازآزمون بود. میانگین میزان توافق درونموضوعی 83/0 گزارش شد. برای تحلیل دادهها از رویکرد سیستماتیک؛ سه مرحلة اصلی کدگذاری باز، محوری و گزینشی استفاده شد.یافتهها: نتایج نشان داد مقولههای شرایط علّی (ضعف مدیریت و برنامهریزی، اطلاعرسانی، تعدد سلایق و...)، عوامل زمینهای (نبود نظام جانشینپروری، مسائل ساختاری و فرهنگی، ضعف مالی و امکانات)، عوامل مداخلهگر (مسائل رفتاری، سیاستورزی منفی، تعارضات سیاسی و...)، اقدامات و راهبردها (کاربست مدیریت مشارکتی، مدیریت استعداد، پایش برنامهها، دانشافزایی، جبران خدمات و...) و پیامدها (تحقق اهداف، توسعۀ ژیمناستیک، افزایش همدلی سازمانی و...) بود.نتیجهگیری: براساس نتایج تحقیق استنباط میشود که رشد، توسعه و بالندگی ژیمناستیک تابع مدیریت راهبردی است که نوعی فرایند محسوب میشود، ازاینرو توجه به پیشرانها و ورودیهای این فراگرد در تبیین کارایی برنامههای راهبردی ورزش ژیمناستیک میتواند مؤثر باشد.