معرفت ادیان از منظر عبدالکریم جیلی
نویسندگان
1 دانشگاه فردوسی مشهد
2 فردوسی مشهد
3 فردوسی مشهد
doi
10.22067/philosophy.v50i1.69464چکیده
در این جستار دیدگاههای عبدالکریم جیلی در خصوص ادیان مورد بررسی قرار گرفته است. در این راستا، نشان داده میشود که جیلی تحت تأثیر نظریه الهالمعتقد ابنعربی چگونه در مورد دیگر ادیان (بتپرستان، اهل طبایع، دوگانهپرستان، براهمه، یهود، مسیحیت و ...) قضاوت کرده است. علاوهبر این، گزارشهایی که جیلی در باب ادیان بیان میکند در برخی موارد مشابه با آثار دیگر و ناشی از نظریات دیگر نویسندگان تا عصر خویش است. در این میان، تفسیر جیلی از دین اسلام، تفسیر ویژهای است. با توجه به اهمیت حقیقت محمدی در دیدگاهها و نظریات جیلی، او تعبیر دین کلی را در مورد دین اسلام به کار برده و دین سایر انبیاء را دین جزئی دانسته است. «دین کلی» در این تعبیر ناشی از معیت کبری و مقام جمعالجمعی پیامبر (ص) است که در تمامی عوالم وجود و مراتب هستی و تمامی اشخاص انسانی حضور دارد. این حضور با ظهور «وجهالله» در مکاشفات عرفا مطابقت دارد.