بازسازی و تحلیل انتقادی «مدل فهم دین» در اندیشه علامه مجلسی
نویسندگان
1 دانشگاه اصفهان
doi
10.22067/philosophy.v49i2.62520چکیده
علامه محمدباقر مجلسی، از بزرگترین احیاگران حدیث شیعه و از مروّجان کمنظیر و پر توفیق کلام امامیه در مکتب فکری اصفهان به شمار میآید. قطعنظر از ابتکارات و خدمات فقهی و حدیثی این عالِم شیعی، منظومه معرفتی او با دستاوردهای کلامی و دینشناختی ماندگاری عجین است. اما متأسفانه این ساحت از اندیشه مجلسی نسبت به ساحت روایی و حدیثی آن، کمتر مورد عنایت محققان واقعشده است. نظر به این خلأ پژوهشی، نوشتار حاضر بر آن است تا با الهام از آراء و مبانی فکری و روشی علامه مجلسی، به بازسازی و ارائه مدل فهم دین، در اندیشه کلامی او بپردازد. بازخوانی و تحلیل انتقادی مؤلفهها و عناصر معرفتی این مدل از قبیل: اخبارگرایی و تقدّمانگاری نقل بر عقل، توجه به پارادایم و فضای پیرامونی صدور متن و کلام، لزوم وفاداری به متن با رویکرد حداقلی در أخذ تأویل به مثابه روش، واقع نمایی عُرفی زبان دین، و اصل کنترل آگاهانه پیشفرضها در فرایند فهم، از مهمترین یافتههای این پژوهش محسوب میشوند. اما از آنجاکه الگو و اسلوب اخبارگرایی مجلسی، خالی از کاستیهای روششناختی نبوده، نگارنده در رفع این نقیصه و تکمیل و تنقیح مدل ادراکی وی، أخذ رویکرد برهانی و اصل حجیت و اعتبار عقل را به عنوان یکی از مؤلفههای اساسی در منطق فهم دین، پیشنهاد و تبیین نموده است.