منازل و مقامات سیر و سلوک در مشرب عرفانی روزبهان بقلی
نویسندگان
1 بخش زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شیراز، شیراز ایران
2 استاد گروه زبان و ادبیّات فارسی، دانشگاه شیراز
doi
10.29252/kavosh.2024.20855.3503چکیده
یکی از اساسی ترین مباحث در طی طریق معنوی و سلوک عرفانی، مراحلی است که سالک در این سفر انفسی باید آنها را پشت سر بگذارد. بررسی متون عرفانی از ابتدا تا سده هفتم نشانمی دهد که درباره تعداد مراحل سلوک میان عارفان اختلاف نظر وجود داشته، به گونه ای که تعداد این مراحل از حداقل سه مرحله تا ده هزار مرحله گزارش شده است. شیخ روزبهان بقلی (متوفی 606 ق) نیز از جمله عارفانی است که در باب مراحل سلوک و مراتب آن نظرگاهی منحصر به فرد و متمایز دارد. نویسندگان مقاله حاضر، نخست آراء پراکنده روزبهان در باب منازل و مقامات سلوک را از کتاب های عبهرالعاشقین، رساله القدس، غلطاتالسالکین، شرح شطحیات و کشفالاسرار و مکاشفاتالانوار جمع آوری کرده و سپس با تحلیل آنها، منظومه فکری شیخ و مراتب سلوکِ روزبهانی را ترسیمکرده اند. جستجو در آثار روزبهان نشانمی دهد که سلوک مورد قبول وی، دارای سه منزلگاه اصلی یعنی «عشق انسانی، فنا در عشق الهی و هستی» است و هر کدام از این منازل نیز شامل چندین مقام است. منزل نخست و دوم متشکل از دوازده مقام و منزلگاه آخر نیز دارای دو مقام است. نیز به نظر می رسد سه مفهومِ «زیبایی، عشق و تجلّی» در تمام مراتب سلوک روزبهانی دیده می شوند و با منظومه فکری شیخ پیوندی ناگسستنی دارند.