بررسی روش معرفت دینی از دیدگاه میرزا مهدی اصفهانی
نویسندگان
1 جامعه المصطفی العالمیه
doi
10.22067/philosophy.v48i2.32683چکیده
میرزا مهدی اصفهانی موسس جریان تفکیک و از چهرههای مخالف فلسفه در عصر حاضر، در باب وصول به معرفت دینی روش متکلمان، فیلسوفان و عرفا را تخطئه نموده و معتقد است راه جدیدی که مطابق با شریعت است إرائه نموده است. ایشان با تفکیک بین معارف الهی و معارف بشری معتقد است معارف الهی که از طریق توجه به عقل نوری و معرفت فطری و از مراجعه به ظواهر روایات بدست میآید تباین کلی با معارف بشری دارد که از برهان منطقی بدست میآید. در توجیه این دیدگاه، میرزا مهدی معانی جدیدی از عقل، علم و استدلال إرائه داده و معارف حاصله از این روش را معارف الهی در مقابل معارف بشری مینامد. با این وجود در مقام عمل میرزا مهدی بر این دیدگاه پایدار نمانده و بهنگام تبیین و اثبات مدعیات از همان روش استدلال منطقی که وی آن را بشری خوانده، بهره برده است. از جهت دیگر علیرغم توصیه فهم متون دینی با ذهنی صافی، برداشتهای میرزا کاملا مبتنی بر پیشفرضهای تفکیکی ایشان است و در نتیجه در موارد فراوان از ظواهر روایات عدول کرده و احادیث را مطابق دیدگاههای خاص و برخلاف ظاهر معنا نموده است. در این نوشتار تلاش گردیده است دیدگاه میرزا مهدی در باب روش معرفت دینی مورد بررسی و نقّادی قرار گیرد و ناسازگاریهای موجود میان دیدگاه میرزا در مرتبه نظر و در مقام عمل نشان داده شود.