تحلیل معناشناختیِ چند بیت از خاقانی شروانی با رویکردی انتقادی به شروح پیشین
نویسندگان
1 دانش آموخته دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه اصفهان
2 دانش آموخته دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه اصفهان
doi
10.29252/kavosh.2024.20679.3479چکیده
یکی از دشوارترین دیوانهای تاریخ شعر پارسی، دیوان خاقانی شروانی است. با وجود تحقیقات گستردة سالیان اخیر درباره شعر و اندیشه این شاعر بزرگ و گرهگشاییهای فراوان از اشعار دشوار و دیرفهم وی، همچنان زوایای مغفول و نامکشوف بسیاری در این دیوان، باقی است که کشف و حل آنها نیازمند تداوم و استمرار تحقیقات زبانی و ادبی و بررسیهای دقیق درونمتنی و بینامتنی است. پژوهش پیشِ رو نیز با همین هدف و با رویکردی تحلیلی و معناشناختی، به سراغ چند بیت دشوار خاقانی رفتهاست تا ضمن بررسی و نقد شروح و پژوهشهای پیشین، با بازنگری در ضبط و خوانش برخی مفردات و ترکیبات و پیوند آنها با سایر اجزای سخن، و نیز با توجه به رابطههای گوناگون درونمتنی، فهم و درک تازهای از مفهوم عبارات و ابیات خاقانی به دست دهد. بر این اساس، در این نوشتار، اصطلاحات و ترکیباتی نظیر روحالقدس و روحالامین، مزدورِ دارخانة نحل، زیر و دستان، شاهقام، خزر و قُندز، بانگ دزدان، رَسته، زَند، با نظر به برخی ظرائف معنایی، زبانی و ادبی، و روابط بینامتنی ادبیات فارسی، مورد تحلیل و بررسی قرار گرفته و پس از تحلیل معنا و کشف شیوة کاربرد هریک در سخن خاقانی، مفهومی روشن و دقیق از ابیات، ارائه شدهاست.