نقش میانجی اهداف پیشرفت در ارتباط بین نیازهای روانشناختی اساسی و درگیری تحصیلی دانشجویان: پژوهشی در دانشگاه فرهنگیان
نویسندگان
1 دکتری مدیریت آموزشی، دانشکدگان فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران
2 استاد، گروه مدیریت آموزشی، دانشکدة مدیریت و حسابداری، دانشکدگان فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران
3 دکتری مدیریت آموزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
4 گروه آموزش هنر، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
5 کارشناسی ارشد روانشناسی- گرایش کودکان استثنایی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران
doi
10.48310/pma.2023.2855چکیده
درگیری فعال تحصیلی یادگیری و موفقیت تحصیلی دانشجویان، مهم است و دانشجویان با درگیری تحصیلی بیشتر، عملکرد تحصیلی بالاتری دارند؛ بنابراین، هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش میانجی اهداف پیشرفت در ارتباط بین نیازهای روانشناختی اساسی و درگیری تحصیلی دانشجویان با استفاده از روش مدلیابی معادلات ساختاری بوده است. بدین منظور، 382 نفر از دانشجویان کارشناسی دانشگاه فرهنگیان تهران (پردیس شهید مفتح شهرری و مرکز آموزش عالی عترت واوان اسلامشهر) و در پژوهش شرکت کردند و به پرسشنامه نیازهای روانشناختی اساسی دسی و همکاران (2001)؛ اهداف پیشرفت میگلی و همکاران (2000) و درگیری تحصیلی آسور، کاپلان و روث (2002) پاسخ دادند. یافته های بهدستآمده، نشان داد که نیازهای روانشناختی اساسی اثر مستقیم مثبت و معناداری بر اهداف تبحری و رویکرد - عملکرد دارد و از این طریق، بهصورت غیر مستقیم بر درگیری تحصیلی اثر میگذارد. همچنین، اهداف تبحری اثر مستقیم مثبت و معناداری بر درگیری تحصیلی دانشجویان دارد. اثر اهداف اجتناب - عملکرد بر درگیری تحصیلی نیز منفی و معنادار بود؛ اما اثر اهداف رویکرد - عملکرد بر درگیری تحصیلی دانشجویان معنادار نبود. بهطور کلی، میتوان نتیجه گرفت که برآوردهشدن نیازهای روانشناختی به انتخاب اهداف تبحری و رویکرد - عملکرد و در نتیجه افزایش درگیری تحصیلی دانشجویان منجر میشود.
