تبیین کنش شخصیتها در دوراهیهای اجتماعی در شاهنامه با تأکید بر نظریۀ انتخاب عقلانی
نویسندگان
1 زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران
doi
10.29252/kavosh.2024.20865.3505چکیده
در دوراهی اجتماعی، کنشگر بین دو گزینۀ غیرهمیارانه (جستوجوی نفع فردی آنی) و همیارانه (جستوجوی نفع جمعی یا نفع فردی درازمدّت از طریق نفع جمعی) دچار تعارض میشود که برای انتخاب عقلانی، باید سود و زیان هر راه را محاسبهکند و پس از بررسی ادّلۀ موافق و مخالف، راهی را برگزیند که با اغراضش موافقباشد. هدف در این پژوهش نیز تبیین کنش شخصیت های شاهنامه در وضعیت دوراهی های اجتماعی، بر اساس رویکرد انتخاب عقلانی و به شیوۀ تحلیلی-توصیفی است. یافته ها و نتایج پژوهش، نشان دهندۀ این است که در شاهنامه، بیشتر بر سر مسائلی چون پاسخ مثبت یا منفی دادن به ازدواج فرزند، فرستادن یا نفرستادن گروگان و نجات جان خود یا حفظ کشور در میدان جنگ، شخصیت ها بر سر دوراهی های اجتماعی قرارگرفته اند. آنها با سنجش پیامدها، گزینه ای را انتخابکرده اند که فایدۀ بیشتر برای خود و جمع داشته باشد؛ بنابراین نوع انتخاب عقلانی کنشگران، بیشتر از نوع همیارانه و محور انتخابشان، محور فایده بوده است. قاعدۀ تصمیم گیریشان نیز هم از نوع قاعدۀ بیشینی است؛ چنانکه شاه یمن، افراسیاب و رستم، بدترین پیامدهای هر یک از گزینهها را معین و آنگاه گزینهای را اختیار کردهاند که در میان بدترینها، بهترین است و هم قاعدۀ فایدۀ متوقع؛ آنگونه که سام در دوراهی ازدواج زال با رودابه، پیامدی را برگزیده که بیشترین فایدۀ متوقع را داشته است.