بررسی نقش سبک‌های رهبری مربیان بر توسعۀ فرهنگ اجتماعی بانوان فوتسالیست

نویسندگان

1 گروه علوم ورزشی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد کرمان، ایران

2 گروه علوم ورزشی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ولی‌عصر (ع)، رفسنجان

3 گروه علوم ورزشی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ولی‌عصر (ع)، رفسنجان، ایران

doi
10.22059/jsm.2021.325461.2741
چکیده

مقدمه: هدف پژوهش حاضر بررسی نقش سبک‌های رهبری مربیان بر توسعۀ فرهنگ اجتماعی در لیگ برتر فوتسال بانوان استان کرمان بود.روش پژوهش: این پژوهش از نوع توصیفی- همبستگی است که به روش میدانی انجام گرفته است. جامعة آماری شامل همة بازیکنان تیم‌های شرکت‌کننده در مسابقات لیگ برتر فوتسال بانوان کشور و لیگ فوتسال بانوان استان در سال 99-1398 به تعداد 126 نفر بود. تمام اعضای جامعه به‌عنوان نمونة آماری در تحقیق شرکت کردند. از مجموع پرسشنامه‌ها، 103 پرسشنامه قابل استفاده بود که تجزیه‌وتحلیل شد. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامة استاندارد مقیاس رهبری در ورزش (چلادورای، 1980) و توسعۀ فرهنگ اجتماعی میریوسفی و همکاران (1394) استفاده شد.یافته‌ها: نتایج آزمون رگرسیون چندگانه نشان داد که از بین پنج سبک مربیگری، فقط سبک رهبری حمایت اجتماعی و آمرانه قابلیت پیش‌بینی توسعۀ فرهنگ اجتماعی بازیکنان را دارد.نتیجه‌گیری: براساس نتایج پژوهش پیشنهاد می‌شود مربیان با توجه به ویژگی‌های شخصی ورزشکاران و شرایط تیمی، سبک رهبری مناسب را برگزینند تا از این طریق توسعۀ فرهنگ اجتماعی بازیکنان را بهتر کنترل کنند. همچنین توصیه می‌شود علاوه‌بر توجه به آمادگی‌های جسمانی و فنی بازیکنان، به عامل اجتماعی و اخلاقی بازیکنان نیز توجه کنند و هیچ ورزشکاری بدون داشتن مربی آگاه و شایسته نمی‌تواند به موفقیت دست یابد.