رابطه‌ی بین سن مخروط‌افکنه‌ها و پارامترهای مقاومتی خاک‌های تجمع یافته در آن‌ها

نویسندگان

1 دانشیار گروه جغرافیای طبیعی، دانشکده ادبیات علوم انسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه.

2 دانشجوی کارشناسی ارشد، ژئومورفولوژی، دانشکده ادبیات علوم انسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه.

3 دکتری مهندسی زمین شناسی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه خوارزمی.

doi
10.22034/gmpj.2024.426284.1467
چکیده

فرآیندهای ژئومورفولوژی با تأثیر در ویژگی‌ رسوبات موجود در مخروط‌افکنه‌ها باعث تغییر در پارامترهای مقاومتی خاک، ازجمله چسبندگی و زاویه اصطکاک داخلی می‌شوند. با توجه به هدف پژوهش حاضر ابتدا از طریق نقشه‌های زمین‌شناسی، تصاویر ماهواره‌ایی و بازدیدهای میدانی، سپس بر اساس شواهد ژئومورفولوژی دو مخروط‌افکنه حوضه قلعه شاهین و دیره که دارای بخش‌های قدیمی و جدید می‌باشد انتخاب گردید. نمونه‌برداری از سه بخش رأس، میانه و پایین‌دست بخش‌های قدیمی و جدید مخروط‌افکنه‌ها صورت گرفته است. نتایج بررسی شکل ذرات نشان می‌دهد از بالادست به سمت پایین‌دست ذرات متأثر از فرآیند‌های ژئومورفولوژی به‌صورت گرد شده، هم بعد، ریزدانه و دارای بافت سطحی صاف هستند. با توجه به آزمایش برش مستقیم میزان زاویه اصطکاک داخلی از ˚38.1 در بالادست تا ˚27.4 در پایین‌دست مخروط‌افکنه‌ها متغیر است. درنتیجه میزان زاویه اصطکاک داخلی از بالادست به سمت پایین‌دست رو به کاهش خواهد بود. همچنین مطابق با نتایج آزمایش مقاومت تراکمی تک‌محوری میزان چسبندگی ذرات از kpa45 در بالادست تا kpa150 در پایین‌دست متغیر است. به‌طوری‌که از بالادست به سمت پایین‌دست، میزان چسبندگی ذرات خاک در مخروط‌افکنه‌ها افزایش‌یافته است