برازش مدل سواد رسانه ای در ورزش با رویکرد مدل‌یابی معادله ساختاری

نویسندگان

1 گروه مدیریت ورزشی، دانشکده علوم انسانی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران

2 گروه مدیریت ورزشی، دانشکده علوم انسانی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران

3 گروه مدیریت ورزشی ، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

doi
10.22059/jsm.2020.298641.2419
چکیده

مقدمه: تحقیق حاضر برازش مدل سواد رسانه‌ای در ورزش با رویکرد مدل‌یابی معادلۀ ساختاری بود.روش پژوهش: ابتدا مدل اولیه با روش گراندد تئوری و رویکرد اشتراوس و کوربین شناسایی و در ادامه برازش آن با روش مدل‌یابی معادلۀ ساختاری ارزیابی شد. برای تحلیل داده‌های کیفی از روش کدگذاری باز، محوری و انتخابی و برای تحلیل داده‌های کمی از روش مدل‌یابی معادلۀ ساختاری استفاده شد. نمونۀ مورد بررسی در بخش کیفی شامل 26 نفر از صاحب‌نظران حوزۀ ورزش و رسانه بودند که به روش غیرتصادفی هدفمند انتخاب شدند. در بخش کمی 400 نفر از دانشجویان تحصیلات تکمیلی علوم ورزشی به‌صورت تصادفی خوشه‌ای انتخاب و با پرسشنامه پیمایش شدند.یافته ها: در بخش کیفی، الزامات تولید محتوا، گسترش اندیشۀ سواد، برجسته‌سازی مقولۀ ورزش و مدیریت محتوا به‌عنوان شرایط علی و شکل محتوا، به‌کارگیری صنایع رسانه‌ای، تولید محتوا بر مبنای شناخت مخاطب، گنجاندن سواد رسانه‌ای در محتوای آموزشی، پیش‌نیازهای آموزش سواد رسانه، تحت عنوان شرایط زمینه‌ای شناسایی شدند. در بخش کمی برازش مدل برآمده از یافته‌های کیفی تأیید شد.نتیجه گیری: نتایج حاکی از آن است که آموزش سواد رسانه‌ای، مدیریت تولید محتوا، به‌کارگیری صنایع رسانه‌ای و برجسته‌سازی مقولۀ ورزش بر ایجاد و توسعۀ سواد رسانه‌ای در ورزش اثر دارد.