ارزیابی سری زمانی فرونشست دشت کرمانشاه با تکنیک تداخلسنجی راداری مبتنی بر خط مبنای کوتاه(SBAS)
نویسندگان
1 استاد گروه ژئومورفولوژی، دانشگاه تبریز، دانشکده برنامه ریزی و علوم محیطی.
2 استاد گروه ژئومورفولوژی، دانشگاه تبریز، دانشکده برنامه ریزی و علوم محیطی.
3 دانشجوی دکتری ژئومورفولوژی، دانشگاه تبریز، دانشکده برنامه ریزی و علوم محیطی.
doi
10.22034/gmpj.2022.363452.1380چکیده
بررسی و پایش میدان جابهجایی ناشی از تغییر شکلهای سطح زمین از مطالعات مهم و کاربردی در مباحث مختلف ازجمله زمینشناسی، ژئومورفولوژی، ژئوفیزیکی است که در پیشگیری و رفتارشناسی سوانح طبیعی از قبیل زلزله، فرونشست و زمین-لغزش نقش به سزایی دارد. در این میان فرونشست زمین یکی از پدیدههای مخرب ژئومورفولوژیکی است که میتواند خسارت-های جبرانناپذیر مالی و جانی به دنبال داشته باشد و به بسیاری از زیرساختها و سازهها آسیب برساند. به همین سبب با توجه به پیامدهای مخرب این پدیده، مطالعه و بررسی و حتی ارائه مدلی برای تخمین و پیشبینی نرخ فرونشستهای آینده برای مناطق مستعد فرونشست ضروری به نظر میرسد. بدین منظور روشهای مختلفی برای پایش فرونشست وجود دارد که از میان آنها تکنیک تداخلسنجی، یکی از تکنیکهای مهم و قابل توجه تبدیل شده است. در این پژوهش کوشش بر این است که سری زمانی فرونشست زمین را در دشت کرمانشاه در بازه زمانی 2016(ژوئن)تا2021(ژانویه) با استفاده از36 تصویر ماهوارهای Sentinel-1 و 88 اینترفروگرام حاصل از آن ،با به کارگیری تکنیک تداخل سنجی راداری تحت رویکرد طول خط مبنای کوتاه(SBAS) برآورد شود. نتایج حاصل از تحلیل سری زمانی خط مبنای کوتاه نشاندهندهی بیشینه10سانتیمتر در بخش غربی دشت کرمانشاه میباشد. بررسی ارتباط بین افت سطح آبهای زمینی و میزان بیشینه فرونشست در سطح دشت خطی نبودن این رابطه را نشان میدهد. که با بررسی جنس زمین در محدوده مطالعاتی به تاثیر همزمان ضخامت رسوبات ریزدانه و افت سطح آب زیر زمینی در منطقه بیشینه پی برده شد.