اثر رژیمهای مختلف آبیاری بر تجمع برخی اسمولیتهای سازگار و فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدان در گیاه کینوا
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای تخصصی فیزیولوژی گیاهان زراعی گروه تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه کردستان
2 بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان کردستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، سنندج، ایران
3 گروه تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه کردستان
4 گروه تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه کردستان
doi
10.22067/jcesc.2021.68443.1014چکیده
کمبود آب باعث ایجاد محدودیت شدید زیستمحیطی جهت تولید گیاهان زراعی میشود. گیاه کینوا با توجه به توانایی رشد تحت شرایط نامساعد محیطی و ارزش غذایی بالای آن در سالهای اخیر توجه ویژهای را به خود جلب کرده است. این آزمایش بهمنظور بررسی تاثیر دور آبیاری و سطوح مختلف آبیاری روی کینوا در سال 1398 در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه کردستان واقع در دشت دهگلان بهصورت کرتهای خرد شده در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در 3 تکرار اجرا شد. چهار دور مختلف آبیاری شامل 4، 8، 12 و 16 روز آبیاری بهعنوان فاکتور اول و چهار سطح آبیاری شامل آبیاری کامل (100% نیاز آبی گیاه)، 75%، 50% و 25% نیاز آبی گیاه بهعنوان فاکتور دوم در نظر گرفته شد. نتایج حاصل از مطالعه نشان داد با کاهش آب در دسترس گیاه و افزایش فاصله دور آبیاری محتوای پرولین، گلیسین بتائین، کربوهیدراتهای محلول و نامحلول و فعالیت آنزیم پراکسیداز و کاتالاز افزایش یافت اما عملکرد دانه کاهش یافت. افزایش فاصله دور آبیاری از 4 به 16 روز عملکرد دانه را 84/44% کاهش داد، همچنین عملکرد دانه گیاهانی که به میزان 25% نیاز آبی، آبیاری شده بودند در مقایسه با شرایط شاهد 47/56% کاهش نشان داد.