تحلیل زیبایی شناسی شهر «بسیلا» مقرّ فرمانروایی طیهورشاه در کوشنامه
نویسندگان
1 استادیار گره زبان و ادبیات فارسی دانشگاه مجازی المصطفی قم، قم، ایران.
2 دانش آموختۀ دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه قم، قم، ایران
3 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه مجازی المصطفی قم، قم، ایران.
doi
10.29252/kavosh.2023.19297.3349چکیده
هر سبک نوین معماری برمبنای اصول، روشها و سنّت های سبکهای پیشین استوار است و همواره، آن اثری در گذر زمان، شایستگی جاودانگی و ماندگاری دارد که از پشتوانۀ منطقی و مبانی نظری ریشهدارتری برخوردار باشد. بهرهگیری از شکلهای هندسی در معماری گذشته از اهمّیت و سابقۀ طولانی برخوردار است؛ به گونهای که در ساختن اکثر معابد و مکانهای مقدّس، از آن بهره میبردند. اهمیّت اعداد و اشکال در زیباییشناسیِ اماکن تاریخی و مذهبی مشهود است. در این میان، عدد چهار و شکل مرّبع گونۀ بنا، به گونهای نمادین بیشتر مورد اقبال معماران اسلامی قرار گرفته است. هدف از پژوهش حاضر، جلب توّجه معماران به مفاهیم و شیوههایی است که در ساختن شهر بسیلا، مقرّ فرمانروایی شاه طیهور در منظومۀ کوشنامه به کار رفته و اصل آنها با اتّکا بر تجربیّات بشری و تسلسل هویّتی دستاوردهای انسان با نسلهای پیشین و پیشدانستههای انسان بنیان نهاده شده تا بتواند پاسخگوی نیازهای فطری و زیباییشناختی انسان امروز باشد. در پژوهش حاضر که با روش تحلیلی-تطبیقی و با شیوة استقرائی انجام گرفته، با شناسایی عناصر اصلی زیباییشناسی معماری اسلامی در حوزة عمل و نظر مانند سیمای ظاهری، استحکام و استواری، تقارن و تعادل، به بررسی چگونگی تأثیرگذاری آنها در ساختن شهر بسیلا در منظومۀ کوشنامه پرداخته شده است.