شناسایی موانع مدیریت اثربخش مدیران سازمان های ورزشی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران
2 دانشیار گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران
3 دانشیار گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران
4 دانشیار گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران
doi
10.22059/jsm.2021.309154.2560چکیده
هدف از تحقیق حاضر تحلیل موانع بازدارندة مدیریت اثربخش مدیران سازمانهای ورزشی بود. روش انجام پژوهش، آمیخته (کیفی- کمی) بود. جامعة آماری پژوهش در بخش کیفی شامل استادان دانشگاه، مدیران وزارت ورزش، کمیتة ملی المپیک و فدراسیونهای ورزشی بودند که 30 نفر بهعنوان نمونه بهصورت هدفمند و به شیوة در دسترس انتخاب شدند. در بخش کمی نیز جامعة آماری شامل مدیران وزارت ورزش و کمیتة ملی المپیک، مدیران کل ورزش و جوانان استانها، مدیران فدراسیونهای ورزشی، رؤسای هیأتهای ورزشی استانها و مدیران ادارات ورزش و جوانان شهرستانها (تعداد = 2079) بودند که براساس فرمول کوکران در بخش کیفی، از مصاحبه و در بخش کمی، از پرسشنامة محققساخت برای گردآوری دادهها استفاده شد. روایی پرسشنامه با نظر 8 نفر از استادان مدیریت ورزشی تأیید شد. پایایی پرسشنامه نیز با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ 81/0 = α بهدست آمد. دادهها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی به کمک نرمافزار اس.پی.اس.اس. نسخة 20 و پی ال اس تجزیهوتحلیل شد. براساس نتایج، پنج مانع مدیریت اثربخش مدیران ورزش شناسایی شد که عبارت بودند از موانع مهارتی (921/0)، موانع حمایتی (874/0)، موانع رفتار سازمانی (822/0)، موانع علمی (736/0) و موانع فردی- شخصیتی (675/0). با توجه به یافتههای تحقیق، مدیران سازمانهای ورزشی میتوانند با تلاش در جهت رفع موانع درونفردی و نیز برطرف کردن موانع برونفردی میزان اثربخشی مدیریت خود را افزایش دهند.