الگوی پارادایمی ارتقاء جایگاه علوم ورزشی ایران در جهان بر اساس نظریۀ داده بنیاد

نویسندگان

1 دانشیار، گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

2 دانشیار، گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

doi
10.22059/jsm.2021.311019.2586
چکیده

معیار تعیین جایگاه و اقتدار جهانی و اساس توسعۀ کشورها بر میزان تولید علم و دستاوردهای پژوهشی هر کشور تکیه دارد و این امر با توجه به کارکردهای متنوع علوم ورزشی در سطح فرد و جامعه، از اهمیتی دوچندان برخوردار است؛ ازاین‌رو هدف از پژوهش حاضر تدوین الگوی پارادایمی ارتقای جایگاه علوم ورزشی ایران در میان دیگر کشورها بوده است. این پژوهش از نوع تحقیق کیفی با ماهیت اکتشافی بنیادی بود که با استفاده از رهیافت نظام‌مند اشتراوس و کوربین انجام گرفت. جامعۀ آماری پژوهش را متخصصان برجستۀ کشور در حوزۀ علوم ورزشی تشکیل دادند و مشارکت‌کنندگان در پژوهش با روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. 10 مصاحبۀ عمیق به‌صورت نیمه‌ساختاریافته انجام گرفت و داده‌های حاصل از مصاحبه‌ها در سه مرحلۀ کدگذاری باز، محوری و انتخابی تجزیه‌وتحلیل شد که به‌ترتیب 71 مفهوم، 36 مقوله و 16 قضیه تعیین شد. براساس نتایج، حمایت از سازمان‌های دانش‌بنیان، مدیریت دانش افراد در حوزۀ تحقیقات و عملیات، همکاری و همراستایی فعالیت‌های علمی ورزشی میان دانشگاه و دیگر سازمان‌های مرتبط، توسعۀ ارتباطات علمی و گسترش فرهنگ و انگیزۀ پژوهش در حوزۀ علوم ورزشی به‌عنوان راهبردهای مؤثر در این زمینه معرفی شد. در همین زمینه بهبود و توسعۀ تعاملات علمی ایران در حوزۀ علوم ورزشی در سطح بین‌الملل، ارتقای سطح علمی مراکز تحقیقاتی و دانشگاهی، توسعۀ صنعت ورزش و ارتقای عملکرد جامعۀ ورزش کشور پیامدهای اجرای راهبردها در این پژوهش است.