کمال‌گرایی، فرسودگی و مشارکت در ورزشکاران نخبة معلول جسمی: نقش میانجی تئوری خودمختاری

نویسندگان

1 دکترای مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 دانشیار گروه مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

3 استاد گروه مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران، ایران

doi
10.22059/jsm.2020.307839.2551
چکیده

هدف از تحقیق حاضر بررسی نقش میانجی تئوری خودمختاری در رابطة کمال‌گرایی، فرسودگی و مشارکت در ورزشکاران نخبة معلول جسمی است. جامعة آماری تمامی ورزشکاران ملی حاضر در فدراسیون ورزش‌های جانبازان و معلولین بودند. نمونة آماری، شامل ورزشکاران ملی، که در اردوهای آماده‌سازی در فدراسیون جانبازان و معلولین حاضر بودند، است. در مجموع 109ورزشکار که براساس نمونه‌گیری غیرتصادفی در دسترس انتخاب شدند، پرسشنامه‌های فرسودگی، کمال‌گرایی، مشارکت، تأمین نیاز و عدم تأمین نیاز را تکمیل کردند. به‌منظور تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از آزمون همبستگی پیرسون و معادلات ساختاری استفاده شد. یافته‌ها نشان داد اثر تلاش‌های کمال‌گرایانه بر تأمین نیاز مثبت و غیرمعنادار، اثر تلاش‌های کمال‌گرایانه بر عدم تأمین نیاز منفی و معنادار، اثر نگرانی‌های کمال‌گرایانه بر تأمین نیاز مثبت و غیرمعنادار، اثر نگرانی‌های کمال‌گرایانه بر عدم تأمین نیاز مثبت و معنادار، اثر تأمین‌ نیاز بر مشارکت ورزشی مثبت و معنادار، اثر تأمین نیاز بر فرسودگی منفی و معنادار، اثر عدم تأمین نیاز بر مشارکت ورزشی منفی و معنادار، اثر عدم تأمین نیاز بر فرسودگی مثبت و معنادار است.