ارزیابی کیفیت زندگی شهری بافت حاشیه‌نشین مورد شناسی: محلۀ حصار همدان

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی

2 استاد جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران

doi
10.22111/gaij.2017.3233
چکیده

حاشیه‌نشینی همواره به‌صورت معضلی مطرح شده است که باید از آن رها شد و برای رهایی از این مشکل راهکارهای فراوانی تدارک دیده شده است. در این جهت، بررسی ذهنیت و نگاه ساکنان این مناطق به کیفیت زندگی خودشان، راهی مؤثر برای شناخت مسائل و برنامه‌ریزی برای حل مشکلات این مناطق است. همدان هم مانند بسیاری از شهر‌ها، در حال طی مسیر شهرنشینی است. یکی از محله‌های شهر همدان با اسکان غیررسمی، محله یا منطقۀ حصار است. در این تحقیق به بررسی کیفیت زندگی ساکنان این محله با رویکرد ذهنی پرداخته‌ایم. نوع تحقیق کاربردی-‌ توسعه‌ای و روش بررسی آن توصیفی– تحلیلی است و شیوۀ گردآوری، اطلاعات و داده‌های کتابخانه‌ای و میدانی است؛ همچنین، با استفاده از روش پیمایشی، از طریق پرسش‌نامه (‌بر‌اساس طیف لیکرت‌) اقدام به گردآوری اطلاعات در مورد کیفیت زندگی از دیدگاه مردم شده است. نتایج حاکی از آن است که کیفیت زندگی در حصار از سطح متوسط نسبتاً پایین‌تر است و اینکه بین تمامی مؤلفه‌های تأثیر‌گذار بر کیفیت زندگی در سکونتگاه، مؤلفۀ اقتصادی، تأثیرگذارترین مؤلفه است که در مراحل مختلف برنامه‌ریزیِ ارتقاء کیفیت زندگی در سکونتگاه حصار، باید مورد توجه قرار گیرد.