کاربرد ترکیبات هیدروکلوئیدی (زانتان و کربوکسیمتیل سلولز) در فرمولاسیون دونات با هدف کاهش جذب روغن
نویسندگان
1 گروه مواد و طراحی صنایع غذایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان.
doi
10.22067/ifstrj.v18i1.87648چکیده
کاربرد افزودنیها بهویژه ترکیبات هیدروکلوئیدی در کاهش جذب روغن در دونات یک روش کاربردی است؛ زیرا نیاز به ایجاد تغییرات در طراحی صنعتی تجهیزات نمیباشد. بنابراین، در این پژوهش تأثیر صمغ زانتان و کربوکسیمتیل سلولز در خصوصیات کیفی دونات با هدف کاهش جذب روغن مطالعه شد. برای این منظور، در فرمولاسیون خمیر دونات از صمغهای زانتان، کربوکسیمتیل سلولز و نسبت ترکیبی این دو صمغ (50:50) بهمیزان 5/0، 1 و 5/1 درصد براساس وزن ماده خشکِ خمیر استفاده شد. خمیر دونات آماده شد و قالبگیری انجام گرفت. تخمیر در شرایط مشابه صنعتی (دمای 40 درجه سانتیگراد و رطوبت 40 درصد) بهمدت 30 دقیقه صورت پذیرفت. سپس بهترتیب فرآیند سرخکردن در دمای 180 درجه سانتیگراد، قرار دادن آیسینگ و بستهبندی انجام شد. محتوی رطوبت خمیر و دونات، جذب روغن دونات، دانسیته، رنگ و نسبت تخلخل نمونهها اندازهگیری شد. همچنین، خصوصیات کیفی ماندگاری شامل ارزیابی نرمی بافت، عدم جذب آیسینگ و عدم رشد کپک طی 14 روز بررسی گردید. تجزیه و تحلیلهای آماری در قالب طرح کاملاً تصادفی انجام شد (05/0>p). نتایج نشان داد که رطوبت نمونهها با افزایش درصد ترکیبات هیدروکلوئیدی همواره افزایش یافت. جذب روغن با افزایش درصد صمغ کاهش یافت و کمترین محتوی روغن در نمونههای حاوی میزان 5/1 درصد صمغ زانتان مشاهده شد (محتوی روغن برابر با 174/0 گرم روغن بر گرم ماده خشک). برخلاف زانتان، با افزایش درصد صمغ کربوکسیمتیل سلولز دانسیته کاهش یافت و بیشترین دانسیته معادل با 610/0 گرم بر سانتیمتر مکعب بود که در میزان 5/1 درصد صمغ زانتان مشاهده شد. بنابراین بیشترین تخلخل و نرمی بافت نیز در نمونههای حاوی کربوکسیمتیل سلولز با توجه به افزایش حجم یافت شد. عدم جذب آیسینگ در نمونههای حاوی زانتان کمتر بود. رشد کپک در هیچ تیماری مشاهده نشد. درمجموع، بهترین نسبت افزودنی صمغ زانتان از نظر کاهش جذب روغن، کاربرد آن بهمیزان 5/0 درصد بود. زانتان بهدلیل خصوصیات تشکیل ژل حرارتی و غلیظ شوندگی بیشترین کاهش جذب روغن را نشان داد.