مکانیابی پهنههای استقرار نیروگاه بادی مبتنی بر ارزیابی فضایی عوامل محیطی مطالعه موردی: استان مازندران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری اقلیمشناسی، گروه جغرافیا، واحد نور، دانشگاه آزاد اسلامی، نور، ایران
2 استادیار ژئومورفولوژی، گروه میراث طبیعی، پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، تهران، ایران
3 دانشیار گروه جغرافیا، واحد نور، دانشگاه آزاد اسلامی، نور، ایران
4 استادیار گروه جغرافیا، واحد نور، دانشگاه آزاد اسلامی، نور، ایران
doi
10.22059/jphgr.2022.338793.1007678چکیده
استان مازندران در سالهای اخیر نیاز بیشتری به انرژی پیدا کرده است. با توجه به قابلیتهای این استان در تولید انرژیهای نوین، شناخت پتانسیلهای تولید انرژی پاک و مصرف آن، بهخصوص انرژی بادی، بایستی در اولویت برنامههای مسئولان و محققان قرار گیرد. روش پژوهش این مطالعه توصیفی - تحلیلی میباشد که با استفاده از دادههای مکانی و کمی مرتبط با مسأله تحقیق در پی بررسی و ارزیابی قابلیت پتانسیل فضایی انرژی بادی در گستره استان مازندران است. در ابتدا بهمنظور برآورد اولیه انرژی قابل حصول از جریان باد در استان مازندران و قابلیتسنجی فضایی انرژی بادی ، محاسبات لازم بر روی اطلاعات سمت و سرعت باد در یک بازه زمانی 12 ساله انجام گردید. در ادامه، بر اساس گروه کارشناسان خبره، مطالعات اسنادی و کتابخانهای، منابع علمی در این زمینه و اطلاعات موجود و در دسترس، چهار عامل اقلیمی، اقتصادی، محیطی - اجتماعی و توپوگرافی بهعنوان مهمترین شاخصها جهت تعیین پهنههای مناسب برای استقرار نیروگاههای بادی در گستره استان مازندران انتخاب شدهاند. این سه معیار شامل 21 زیرمعیار است که پس از وزندهی، تعیین وزن معیار و همپوشانی، تهیه نقشه پهنهبندی نهایی با استفاده از دو مدل AHP و ANP تهیه شده است.