طراحی الگوی ملی مدیریت استعدادیابی ورزشی با اولویت رشته‌های مدال‌آور (مطالعۀ موردی کشتی)

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی، گروه علوم ورزشی، دانشکدۀ علوم انسانی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران

2 استادیار مدیریت ورزشی، گروه علوم ورزشی، دانشکدۀ علوم انسانی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران

3 استادیار مدیریت ورزشی، گروه علوم ورزشی، دانشکدۀ علوم انسانی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران

doi
10.22059/jsm.2020.295215.2391
چکیده

هدف این پژوهش، طراحی الگوی ملی مدیریت استعدادیابی ورزشی با اولویت رشته‌های مدال‌آور بود. این پژوهش از لحاظ روش از نوع توصیفی-پیمایشی و از نظر هدف کاربردی است. جامعۀ آماری شامل صاحب‌نظران عرصۀ ورزش کشتی بود که از میان آنها تعداد 199 نفر به‌صورت هدفمند انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات، پرسشنامۀ محقق‌ساخته بود که 5 بعد و 55 سؤال داشت. برای بررسی روایی محتوایی پرسشنامه از دو ضریب نسبی روایی محتوا و شاخص روایی محتوا استفاده شد. برای تعیین ضریب نسبی روایی محتوا، از نظرهای 9 نفر از متخصصان و کارشناسان رشتۀ کشتی استفاده شد و پایایی آن از طریق آلفای کرونباخ به‌دست آمد. برای بررسی برازش مدل مفهومی مدیریت استعداد در ورزش کشتی، از مدل معادلات ساختاری، با استفاده از نرم‌افزارهای اس پی اس اس نسخۀ 25 و R نسخۀ 3.6.1 بسته‌های (Semplot, lavaan) استفاده شد. نتایج تحلیل عاملی تأییدی نشان داد مدل مفهومی تدوین‌شده برای بررسی ابعاد و مؤلفه‌های مدیریت استعداد ورزش کشتی از برازش لازم برخوردار است. سه مؤلفه که بیشترین نقش را در فرایند مدیریت استعدادیابی داشتند، به‌ترتیب عبارت‌اند از: استعدادیابی، استعدادپروری، استعدادداری، و عوامل مداخله‌گر مزاحم بیشترین بار عاملی منفی در مدیریت استعدادیابی را دارد.