برآورد میزان فرونشست با استفاده از تکنیک تداخلسنجی راداری و پارامترهای آبهای زیرزمینی و کاربری اراضی (مطالعه موردی: دشت شهریار)
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد سنجش از دور و سیستم اطلاعات جغرافیایی، دانشگاه محقق اردبیلی.
2 دانشیار گروه ژئومورفولوژی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل.
doi
10.22034/gmpj.2021.258196.1229چکیده
چکیدهیکی از مخاطراتی که در طی سالهای اخیر در بسیاری از مناطق رخ داده است مخاطرات ناشی از فرونشست است. شناسایی مناطق در معرض فرونشست و برآورد نرخ آن نقش مهمی در مدیریت و کنترل این پدیده دارد. تکنیک تداخلسنجی راداری با دقت بالا از مناسبترین روشهای شناسایی و اندازه گیری میزان فرونشست می باشد. این تکنیک فاز گرفته شده از دو داده رادار در دو زمان مختلف را مقایسه و با ایجاد اینترفروگرام، قادر به اندازه گیری تغییرات سطح زمین است. در این پژوهش، به منظور اندازهگیری فرونشست در دشت شهریار از تصاویر راداری سنتیل1 سالهای 2015 و 2020 استفاده شده است. به منظور پردازش اطلاعات از نرم افزار SARSCAPE استفاده شده است. به منظور پایش سطح آب زیرزمینی از دادههای چاههای پیزومتری منطقه مورد مطالعه با مدلهای کریجینگ استفاده گردید. نقشههای کاربری اراضی با استفاده از تصویر لندست 8 با تکنیک از طبقه بندی شی گرا تهیه گردید. هم نهادسازی نقشههای فرونشست با لایههای کاربری اراضی نیز موید رخداد بیشینه عرصه نشست که بالاترین میزان فرونشست به کاربری باغات با مقدار 54/11 سانتیمتر، مرتع با مقدار 34/11 سانتیمتر و کاربریهای منطقه مسکونی با مقدار به 75/10 سانتیمتر در ردههای بعدی قرار دارند. فرونشست کاربری مناطق مسکونی میتواند شرایط زیستی ناامنی را برای ساکنین فراهم بیاورد. همچنین سطح آبهای زیرزمینی نشان داد که در سال 2015 سطح آب 85/75 متر بوده است و در سال 2020 به 52/68 متر کاهش یافته است. که نشان می دهد در طی شش سال 7 متر افت آب زیرزمینی را شاهد بودیم.