سطح بندی و تحلیل تطبیقی درجه توسعه یافتگی مورد شناسی: شهرستانهای استان کرمانشاه
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه تبریز
2 عضو باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، واحد سردشت، دانشگاه آزاد اسلامی، سردشت
3 دانشیار، جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه تبریز
doi
10.22111/gaij.2016.2836چکیده
برای تخصیص بهینه منابع بایستی وضعیت توسعهیافتگی نواحی مختلف تبیین گردد. این پژوهش میکوشد تادرجه توسعهیافتگیشهرستانهایاستان کرمانشاه به لحاظ شاخصهای مختلف توسعه را با روش توصیفی – تحلیلی و با بهرهگیری از مدل HDIو شاخص موریس تعیین نماید. در راستای تحلیل بهتر فضایی توسعه، نتایج محاسبات با استفاده از نرم افزار Arcgis به ترسیم نقشهها منجر شده است. جامعه آماری این پژوهش شامل 14 واحد اداری استان کرمانشاه میشود. 55 متغیر مورداستفادهدراینپژوهش،طوری انتخاب شدهاند که بر تمام جنبههای توسعه شهرستانها تاکید دارند. نتایج حاصل از پژوهش بیانگر آن است که شهرستانهای استان به لحاظ توسعه در وضعیت مناسبی به سر نمیبرند، زیرا به لحاظ مجموع شاخصها در سطح استان هیچ شهرستانی نمره بالای 5/0 را کسب نکرده است که این امر لزوم هدفمندی برنامهها را به منظور توسعه متوازن استان ضروری مینماید. همچنین نتیجه کلی تحقیق بیانگر آن است که، شاخص موریس کارآیی بیشتری نسبت به شاخص توسعه انسانی در تبیین وضعیت توسعهیافتگی مناطق محدوده مورد مطالعه را داراست.