طراحی مدل عوامل مؤثر بر توسعۀ بهکارگیری انرژی تجدیدپذیر در اماکن ورزشی ایران
نویسندگان
1 دکتری مدیریت ورزشی، دانشکدۀ مدیریت و حسابداری، پردیس فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران
2 دانشیار مدیریت ورزشی، دانشکدۀ مدیریت و حسابداری، پردیس فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران
3 استادیار، دانشکدۀ مدیریت و حسابداری، پردیس فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران
doi
10.22059/jsm.2019.264481.2146چکیده
هدف از این تحقیق شناسایی و مدلسازی عوامل مؤثر بر توسعۀ بهکارگیری انرژی تجدیدپذیر در اماکن ورزشی ایران بود. روش تحقیق آمیخته و از نوع اکتشافی بود. بر این اساس تحقیق در دو بخش کیفی و کمی انجام گرفت. در بخش کیفی بهمنظور شناسایی عوامل مؤثر بر توسعۀ بهکارگیری انرژی تجدیدپذیر از روش فراترکیب و ارائۀ نظریهای در خصوص توسعۀ بهکارگیری انرژی تجدیدپذیر در اماکن ورزشی با توجه به مؤلفههای یافتشده در قسمت فراترکیب، از روش تحقیق نظریه برخاسته از دادهها استفاده شد. در بخش کمی با نظرسنجی از خبرگان روایی مدل تأیید شد. در مرحلۀ فراترکیب جامعۀ مورد بررسی شامل کتابها، اسناد و مقالات پژوهشی با موضوع عوامل مؤثر بر توسعۀ بهکارگیری انرژی تجدیدپذیر بود که پس از چند مرحله غربالگری 40 مورد وارد فرایند فراترکیب شد. در مرحلۀ نظریۀ دادهبنیاد گلیزری و نظرسنجی خبرگان از نظرهای 7 نفر از خبرگان دانشگاهی صاحبنظر در حوزۀ انرژی تجدیدپذیر استفاده شد. با استفاده از فراترکیب 30 مفهوم شناساییشده بهعنوان عوامل مؤثر بر توسعۀ بهکارگیری انرژی تجدیدپذیر در اماکن ورزشی در 9 مقولۀ مسائل بینالمللی، مسائل ملی، توانمندیهای طبیعی، توانمندیهای فنی، توانمندیهای اقتصادی، تواناییهای مدیریتی، ویژگیهای بازار، مسائل اجتماعی و فرهنگی و ویژگیهای ساختمان تقسیم شدند، سپس با استفاده از کدگذاری انتخابی و نظری رویکرد گلیزری دادهبنیاد ارتباط بین این مقولهها مشخص و مدل برخاسته از پژوهش ارائه شد. روایی مدل نهایی از طریق نظرسنجی خبرگان و به روش سیگمای شمارشی 855/0 بهدست آمد. دولت و حکومت باید با اتخاذ سیاستهای بینالمللی و سیاستهای انرژی مناسب زمینۀ لازم برای دسترسی به انرژی تجدیدپذیر ارزانقیمت در کشور را فراهم کند و با آموزش و فرهنگسازی و وضع قوانین استفاده از انرژی تجدیدپذیر در اماکن ورزشی را توسعه دهد.