شناسایی و اولویت‌بندی موانع پاسخگویی در ‌‌‌سازمان‌های ورزشی

نویسندگان

1 دکتری، گروه مدیریت ورزشی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران

2 دانشیار گروه مدیریت ورزشی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

3 استادیار گروه مدیریت ورزشی، واحدکرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران

4 استادیار گروه مدیریت ورزشی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

doi
10.22059/jsm.2019.272841.2202
چکیده

با توجه به اهمیت موضوع پاسخگویی در ‌سازمان‌های ورزشی، پژوهش حاضر با هدف شناسایی موانع و محدودیت‌های اجرای نظام پاسخگویی در ‌‌‌سازمان‌های ورزشی و ارائۀ راهکار در قالب یک الگو انجام گرفته است. روش تحقیق از نوع ترکیبی بود که در بخش کیفی از 25 نفر از استادان و خبرگان حوزۀ ورزش به‌صورت هدفمند نظرخواهی شد و 9 عامل شامل موانع قانونی، کارکردی، محیطی، فرهنگی، سازمانی، مدیریتی، فردی، رفتاری و ساختاری به‌عنوان موانع اجرای نظام پاسخگویی در ‌‌‌سازمان‌های ورزشی شناسایی شد. در بخش کمی نیز، 211 نفر از مدیران‌ و کارکنان وزارت ورزش و جوانان به روش نمونه‌گیری در دسترس، به پرسشنامۀ پژوهش پاسخ دادند. روایی پرسشنامه با استفاده از نظر استادان مدیریت ورزشی و خبرگان بررسی و پایایی آن از طریق آلفای کرونباخ 88/0 محاسبه شد. آزمون تحلیل عاملی اکتشافی نیز پرسشنامۀ محقق‌ساختۀ پژوهش حاضر را تأیید کرد. آزمون تحلیل مسیر الگوی پیشنهادی پژوهش نشان داد که به‌جز موانع محیطی، تمامی متغیرهای شناسایی‌شده در پژوهش، اثر مثبت و معناداری بر موانع پاسخگویی ‌سازمان‌های ورزشی می‌گذارند و در این بین نیز بیشترین میزان اثر مربوط به موانع کارکردی با 47 درصد است. با توجه به یافته‌های پژوهش حاضر به مسئولان و مدیران ‌سازمان‌های ورزشی کشور پیشنهاد می‌شود برای رفع موانع شناسایی‌شده تلاش کنند تا اثربخشی سازمان‌های ورزشی بهبود یابد.