بررسی و تحلیل حوزۀ نفوذ طرز وحشی بافقی در شعر فارسی

نویسندگان

1 استاد گروه زبان و ادبیّات فارسی دانشگاه اصفهان

2 دانشجوی دکتری زبان و ادبیّات فارسی دانشگاه اصفهان

doi
10.29252/kavosh.2020.10540.2376
چکیده

وحشی بافقی با آفرینش آثاری ماندگار به‌خصوص در طرز وقوع و واسوخت در شعر فارسی، از نظر فکری، زبانی و ادبی در ادبیات روزگار خود و پس از خود تأثیرات بسیار داشته‌است. شعر او از زمان شاعر شهرت داشته و در تذکره‌ها با صفت «سهل و ممتنع» خوانده ‌شده‌ که آسان می‌نماید ولی پیروی از آن مشکل است؛ شعری که ساده، بی‌پیرایه و خالی از هر گونه صنایع لفظی متکلفانه و اغراقهای شاعرانه است. این ویژگی‌ها به همراه عشق‌گرایی و با بسامد بیش‌تر واسوخت، درون‌گرایی، صراحت بیان و زبانی آتشین برخاسته از درونی ملتهب، مورد توجه بسیاری از شاعران و شعردوستان قرار گرفته و تلاش کرده‌اند از جنبه‌های گوناگون از آثار او پیروی کنند. در این نوشتار تلاش خواهد شد تا با مقایسۀ آثار او و شاعران هم‌عصر و پس از او و ارزیابی شباهت‌های لفظی و معنوی بین آنها، تا حد امکان، جایگاه وحشی در طرز واسوخت و میزان توجه به او را بسنجیم؛ جنبه‌های مورد توجه و پیروان این شاعر را ارزیابی کنیم و دلایل مقبولیت او را نزد عامه و شاعران، روشن‌تر سازیم.