مدل توسعۀ ورزش ایران با تأکید بر ذینفعان، رویهها و فرایندها
نویسندگان
1 دانشآموختة دکتری، گروه مدیریت ورزشی، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
2 دانشیار، گروه مدیریت ورزشی، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز و تهران، تبریز و تهران، ایران
doi
10.22059/jsm.2020.291842.2354چکیده
هدف تحقیق حاضر طراحی مدل توسعۀ ورزش ایران با تأکید بر ذینفعان، رویهها و فرایندها در ایران بود. در این پژوهش از روش تحقیق کیفی و مبتنی بر تئوری دادهبنیاد استفاده شد. برای گردآوری اطلاعات از نمونهگیری گلولهبرفی و مصاحبههای نیمهساختاریافته با 15 نفر از نخبگان آگاه به موضوع استفاده شد. دادههای بهدستآمده، به روش کدگذاری نظریة مبنایی با رویکرد ساختگرا که چارمز (2006) معرفی کرده است، تجزیهوتحلیل شد. به این ترتیب کدگذاری در دو مرحلة کدگذاری اولیه و متمرکز انجام گرفت. سپس از کدگذاری نظری برای فرم بخشیدن به کدهای متمرکز استفاده شد. بازرسی ادواری اطلاعات و کدهای بهدستآمده بهمنظور اطمینان از صحت آنها توسط محقق انجام گرفت. یافتههای پژوهش نشان میدهد با توجه به رویکرد سیستمی، مدل توسعۀ ورزش ایران دارای پنج بخش ورودی شامل ذینفعان (کلان، میانی و خرد) و رویهها (توسعۀ سامانة انسانی، توسعۀ مدیریت، توسعۀ نظام مالی، توسعۀ تجهیزات و تسهیلات، توسعۀ فرهنگی، توسعۀ نهادی، ترویج، توسعۀ سیستم رقابت.)، پردازش شامل سه فرایند جذب، نگهداری (نگهداری استعداد، نگهداری مشارکت ورزشی جامعه) و پرورش، خروجی شامل پیامدهای فرهنگی – اجتماعی، پیامدهای اقتصادی و پیامدهای سیاسی، نظام بازخور یا همان نظام کنترل و ارزشیابی و در نهایت محیط شامل بسترهای فرهنگی – اجتماعی، اقتصادی و سیاسی - حقوقی است. بهنظر میرسد برای توسعۀ مؤثر ورزش در کشور نیاز است ابتدا ذینفعان کلان از جمله دولت و حاکمیت سیاستهای صحیح و لازم را در این زمینه اتخاذ کنند و سازمانهایی که بهطور مستقیم و غیرمستقیم در توسعۀ ورزش نقش دارند، این سیاستها را در قالب رویهها و فرایندهای مربوطه تعریف و عملیاتی کنند تا به این ترتیب فرصتها، ساختار و بسترهای لازم برای مشارکت مصرفکنندگان ورزش را در قالب یک سیستم فراهم آورند.
