بازشناسی تکامل دیرینه ژئومرفولوژیک کواترنری حوضۀ آبخیز گزازچای خلخال
نویسندگان
1 گروه جغرافیا، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اردبیل.
2 گروه جغرافیا، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اردبیل.
doi
چکیده
حوضۀ آبخیز گزازچای به عنوان یکی از زیرحوضههای رودخانۀ قزلاوزن در ارتفاعات تالش شامل مجموعهای از نهشتهها و لندفرمهای با ماهیت، سن و موقعیتهای متفاوت است. این حوضه بخشی از تاریخ طبیعی کواترنر ارتفاعات یاد شده را در خود جای داده است. بازشناسی این تاریخ و اشکال و لندفرمهای دیرینۀ شکل گرفته در بستر زمانی و مکانی آن هدف اصلی پژوهش حاضر را تشکیل میدهد. این پژوهش از لحاظ روش از نوع بنیادی است که تجزیه و تحلیل آن بر پایۀ روش تحلیلی استوار بوده و طی آن عوامل و متغیرهایی مورد پژوهش قرار گرفتهاند که حداقل از کواترنر تا عصر حاضر به ویژه در طول هولوسن در شکلزایی حوضه تاثیرگذار بودهاند. تراسهای زمینساختی در طبقات متفاوت ارتفاعی، نهشتههای دریاچهای سدی هولوسن با تناوب دورههای آبوهوایی خشک و نیمهخشک تا مرطوب، توالی عمودی نهشتههای رودخانهای در لابلای نهشتههای دریاچهای و نمود آنها به صورت یک سطح بازمانده، نهشتههای پوششی و قرارگیری آنها بر روی نهشتههای دریاچهای و زمینلغزش دیرینه مهمترین اشکال و لندفرمهای موروثی در سطح حوضه هستند. شکلگیری این اشکال و لندفرمهای موروثی ارتباط مستقیمی با فرارفت سطح حوضه و فرونشست سطح اساس ناحیهای آن یعنی حوضۀ کاسپین جنوبی دارد. مهمترین تاثیر این فرارفت متروک ماندن تراس های زمینساختی به عنوان بخشی از سیسم گزازچای و اختلاف ارتفاع زیاد آنها با بستر کنونی رودخانه است. بدین ترتیب در طول تکوین حوضه برتری با فازهای کاوشی بوده است.