درآمدی بر روش تحلیل تطبیقیـتاریخی در ارتباط با موضوع دموکراسی در ایران
نویسندگان
1 دکتری جامعهشناسی، دانشگاه علامه طباطبائی
doi
10.22034/jsi.2021.250828چکیده
روش تحلیل تطبیقیـتاریخی یا (CHA) یکی از مهمترین و کارآمدترین روشهای تحقیق در علوم اجتماعی معاصر است که بهنظر میرسد، امکان بسط و گسترش آنچه سی. رایت میلز از «تخیل جامعهشناختی» مراد مینمود را مهیا میکند. تدا اسکاچپول نیز با الهام از روششناسی سی. رایت میلز در تحلیل مسائل اجتماعی، از مفهوم «تخیل تاریخی جامعهشناختی» نام میبرد و بیان میکند که سه مسیر در جامعهشناسی تاریخی وجود دارد: 1) جامعهشناسی تاریخی کلاننگر؛ 2) جامعهشناسی تاریخی تفسیری؛ و 3) جامعهشناسی تاریخی تحلیلی. تحلیل تطبیقیـتاریخی (CHA) فرزند خلف نوع سوم است. در این مقاله، مبانی و مبادی روششناختی این روش تبیین شده است. سپس، با استفاده از همین روششناسی، به چگونگی کاربست این روش در رابطه با مسائل ایران خواهم پرداخت و در نهایت با اتکا به استدلالهای برآمده از تبیین مزبور، به برخی از امکانات و محدودیتهای این روش اشاره خواهد شد.