پژوهشی در زندگانی، آثار و اندیشۀ جمالی تبریزی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه یزد، یزد، ایران
2 عضو هیات علمی دانشگاه یزد
3 عضو هیآت علمی گروه زبان و ادبیات دانشگاه یزد
doi
10.29252/kavosh.2020.1739چکیده
جمالی تبریزی از شاعران گمنام خمسهپرداز سدههای هشتم و نهم هجری است. از این شاعر ناکام خمسهای مشتمل بر پنج منظومه به نامهای «تحفةالابرار»، «مهرونگار«، «محزون و محبوب»، «هفت اورنگ» و «انوشنگنامه» باقی مانده که یگانه نسخۀ شناختهشدۀ آن در موزۀ بریتانیا نگهداری میشود. تعداد ابیات باقی مانده در این نسخه 19648 بیت است. جمالی همّت خود را مصروف تقلید از روش خمسۀ نظامی گنجوی کرده، با این تفاوت که زبان او در این خمسه ساده و بی پیرایه است. از زندگی و احوالات شخصی شاعر جز این خمسه در هیچ منبع شناختهشدهای، اطلاعی به دست نمیآید. او چهار منظومۀ اول خمسۀ خود را به امیران تیموری و منظومۀ آخر خود را به یکی از امرای قراقویونلو تقدیم کرد؛ امّا نتوانست مقبولیّتی در نظر ایشان پیدا کند. این عدم مقبولیّت، دلیل اصلی ناشناختگی و به حاشیه رانده شدن خمسۀ او بوده است. در این پژوهش، کوشیدهایم با جستجو در «خمسۀ جمالی تبریزی» به اطلاعاتی دربارۀ شاعر آن دست یافته و ضمن ترسیم طرحی از زندگی و احوال او، منظومههای وی را نیز معرّفی کنیم.