بررسی آزمایشگاهی تصفیه لجن نفتی با روش اکسیداسیون کاتالیزوری آب فوق بحرانی

نویسندگان

1 دانشگاه تهران - پردیش دانشکده های فنی - دانشکده کاسپین

2 دانشگاه تهران – پردیس دانشکده‌های فنی – دانشکده فنی کاسپین

doi
10.22103/jsse.2023.4049
چکیده

نفت منبع مهم انرژی در دنیا به شمار می‌آید و هنوز هم هیچ منبع انرژی مناسب، در دسترس و قابل اطمینانی جایگزین آن نشده است. نفت خام با وجود تمام مزایا، دارای پتانسیل بالایی برای آسیب به محیط زیست است. لجن‌های نفتی مهمترین پسماند صنعت نفت است که به علت ترکیبات متنوعی که در آن وجود دارد، به عنوان یک ماده آلی پیچیده و خطرناک شناخته می‌شود و در بسیاری از کشورها جزو پسماندهای ویژه و خطرناک محسوب می‌شود که با استفاده از فناوری‌های موثر نظیر استفاده از سیالات فوق بحرانی، پیرولیز، سانتریفوژ و ... بازیافت می‌گردد.در این تحقیق، لجن نفتی در راکتور اکسیداسیون هیدروترمال به همراه کاتالیزور پتاس و آب دیونیزه، قرار گرفته تا فرآیند اکسیداسیون صورت بپذیرد. راکتور قابلیت تحمل شرایط دما و فشار بحرانی آب را دارد. سه عامل دما با محدوده 320 تا 380درجه سانتیگراد، زمان واکنش 30 الی 600 ثانیه و نسبت وزنی کاتالیزور به لجن نفتی0 الی 0,05 به عنوان متغیرهای واکنش بررسی شده و پاسخ‌ آزمون در آزمایش، COD آب باقی مانده از اکسیداسیون برحسب ppm است . با توجه به نتایج بازده حذف COD در محدوده 70,3 الی 92,2 درصد می‌باشد . بازده 92,2 % در دمای 380C و زمان اقامت 600 ثانیه و نسبت جرمی کاتالیست به خوراک اولیه 0,05 به عنوان بیشترین بازده و بازده 70,3 % در دمای 320C و زمان اقامت 30 ثانیه و نسبت جرمی کاتالیزور به خوراک اولیه 0 به عنوان کمترین بازده می‌باشد.