بررسی تجربی تأثیر بهبوددهندههای سیکلوهگزان و 1و3 دیاکسالان بر شرایط ترمودینامیکی تشکیل هیدرات دیاکسید کربن
نویسندگان
1 گروه فرآیند، دانشکده مهندسی شیمی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 عضو هیات علمی - دانشکده مهندسی شیمی - دانشگاه تربیت مدرس
doi
10.22103/jsse.2023.3893چکیده
افزایش تقاضای روز افزون انرژی و انتشار گازهای گلخانهای، روشهای مختلف تأمین انرژی و کاهش انتشار گازهای گلخانهای را مطرح کرده است. هیدرات گازی یکی از روشهای مورد استفاده برای کاهش گازهای گلخانهای است. در این پژوهش بهمنظور کاهش هزینهها و بهبود شرایط ترمودینامیکی (افزایش دمای تعادلی و کاهش فشار تعادلی) از دو بهبود دهندهی سیکلوهگزان و 1و3 دیاکسالان استفاده شد. نتایج نشان داد که استفاده از سیکلوهگزان باعث بهبود شرایط ترمودینامیکی و افزایش 2 درجه کلوین دمای تعادلی شد. همچنین استفاده از 1و3 دیاکسالان در غلظتهای wt% 4/6 و 2/10 دمای تعادلی را به میزان 5/3 و 5 درجه کلوین افزایش داده است. از سوی دیگر در فشارهای پایین (15 تا 20 بار) استفاده همزمان از سیکلوهگزان و 1و3 دی-اکسالان با غلظتهای wt% 1/4، 4/6 و 2/10 دمای تعادلی را به ترتیب 5/2، 3 و 4 درجه کلوین افزایش داده و در فشارهای بالا (30 تا 35 بار) افزایش دمای تعادلی به ترتیب 1، 5/2 و 3 درجه کلوین بود.