فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

کشت گیاهان دارویی در سال‌های اخیر به‌عنوان گزینه‌ای سازگار با شرایط بومی و اقلیمی ایران، ظرفیت بالایی برای اشتغال‌زایی و افزایش درآمد روستاییان دارد. این پژوهش با هدف تحلیل عوامل مؤثر بر پذیرش کشت گیاهان دارویی در بخش همایجان شهرستان سپیدان در استان فارس انجام شد. جامعه آماری شامل کشاورزان منطقه مذکور بود که با استفاده از فرمول کوکران، ۱۵۰ نفر به‌صورت تصادفی ساده انتخاب شدند. داده‌ها با پرسش­نامه محقق‌ساخته جمع‌آوری شد که روایی صوری آن با استفاده از نظرات گروهی از متخصصان حوزه‌های توسعه روستایی و ترویج کشاورزی تأیید شد. به­ منظور سنجش پایایی پرسش­نامه، مطالعه پیش‌آهنگ در خارج از محدوده اصلی پژوهش اجرا و ضریب آلفای کرونباخ برای گویه‌ها بین 0.7 تا 0.89 به دست آمد که بیانگر پایایی قابل قبول آن است. سپس برآورد الگوی تحقیق با استفاده از مدل لاجیت صورت گرفت. نتایج نشان داد که مدل برآورد شده حدود ۵۰ درصد از واریانس پذیرش کشت گیاهان دارویی را تبیین می کند. متغیرهایی مانند سابقه کشاورزی، تأثیرپذیری اجتماعی، عوامل روان‌شناختی و درون‌فردی، فعالیت‌های ترویجی و قصد کشت اثر مثبت و معنی­ دار داشته درحالی‌که اندازه زمین اثری منفی نشان داد. نتایج نشان داد که فعالیت‌های ترویجی بیشترین اثر را بر پذیرش کشاورزان دارد. بر اساس این یافته‌ها، تقویت آموزش‌های ترویجی، ارتقای مهارت‌های فردی و تدوین سیاست‌های حمایتی جامع می‌تواند راهکاری مؤثر برای توسعه پایدار کشت گیاهان دارویی در مناطق روستایی باشد.