اثر آنتیاکسیدانی سلنیت سدیم میکروکپسولهشده بهروش تبخیر حلال، در روغن سویا در طول مدت یک سال نگهداری
نویسندگان
1 گروه علوم و صنایع غذایی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
2 گروه علوم و صنایع غذایی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
doi
10.22067/ifstrj.v17i1.82850چکیده
در این تحقیق با کپسولهکردن، سلنیوم بهعنوان ریزمغذی حیاتی و آنتیاکسیدان طبیعی جایگزین آنتیاکسیدانهای سنتزی با آثار سوء شد. سلنیت سدیم با غلظتهای (100، 300، 500، 700 و 900 میلیگرم در 20 میلیلیتر محلول اسپریشونده) با ترکیبی از مواد دیواره شامل صمغ عربی (25، 26، 27، 28 و 29 درصد) و صمغ فارسی متناظر آن (5، 4، 3، 2 و 1 درصد) بهروش تبخیر حلال پرداخته شد. دو فرمول بهینه شامل، بهینه یک و دو بهترتیب 390 پیپیام و480 پیپیام کپسول (معادل 6/8 پیپیام نمک سلنیت سدیم)، آنتیاکسیدان سنتزی بوتیل هیدروکسیآنیزول (200 پیپیام) و نمک سلنیت سدیم (6/8 پیپپیام) به روغن سویای فاقد آنتیاکسیدان اضافه شد. سپس اندیس پراکسید، اسیدیته، تیوباربیتوریک اسید، عدد آنیزیدین، عدد توتوکس و فعالیت آنتیاکسیدانی آنها در روغن سویای فاقد آنتیاکسیدان در طول مدت زمان (صفر، 180 و 360 روز) با کمک نرمافزاز SPSS آنالیز شد. با حضور آنتیاکسیدان سلنیت سدیم کپسولهشده و آنتیاکسیدان سنتزی بوتیل هیدروکسیآنیزول در روغن سویا، عدد پراکسید، اسیدیته، تیوباربیتوریک اسید، عدد آنیزیدین، عدد توتوکس کاهش و فعالیت آنتیاکسیدانی افزایش معنیدار یافت (05/0>P). برحسب تأثیرات مثبت آنتیاکسیدانی در روغن سویا ترتیب تیمارهای مؤثر و پیشنهادی این تحقیق شامل: بهینه 2> بهینه 1≥ آنتیاکسیدان بوتیل هیدروکسیآنیزول> نمک سلنیت سدیم> شاهد فاقد آنتیاکسیدان گزارش شد. نتایج حاصل از این پژوهش میتواند استفاده از آنتیاکسیدان سلنیت سدیم کپسولهشده (بهینه 1 و 2) بهعنوان جایگزین آنتیاکسیدان سنتزی بوتیل هیدروکسیآنیزول جهت افزایش ماندگاری روغن سویا را پیشنهاد نماید.