مدل پارادیمی توسعة سرمایه گذاری در ورزش
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه مدیریت ورزشی، واحد آیتالله آملی، دانشگاه آزاد اسلامی،آمل،ایران
2 استادیار گروه مدیریت ورزشی، واحد آیتالله آملی، دانشگاه آزاد اسلامی،آمل، ایران
3 استادیار گروه مدیریت ورزشی، پژوهشکدة مدیریت ورزشی، پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی، تهران، ایران
doi
10.22059/jsm.2019.287740.2315چکیده
پژوهش حاضر با هدف ارائة الگوی توسعة سرمایهگذاری در ورزش ایران اجرا شده است. روش تحقیق کیفی است و با استفاده از نظریۀ دادهبنیاد انجام گرفت. جامعة آماری پژوهش شامل افراد دارای سابقة مدیریت در سطوح مختلف ورزش کشور، استادان مدیریت ورزشی دانشگاههای کشور، و خبرگان و فعالان حوزة اقتصاد ورزشی بودند. 15 نفر برای انجام مصاحبه با بهرهگیری از تکنیکهای هدفمند نظری و گلولهبرفی انتخاب شدند. بهمنظور تجزیهوتحلیل دادهها، از کدگذاری باز، محوری و گزینشی استفاده شد. نتایج نشان داد که از جمله عوامل علّی توسعة سرمایهگذاری، ایجاد شرایط مناسب برای سرمایهگذاران ورزشی، توسعة مشارکت حداکثری مردم و اقشار مختلف، ارائة خدمات مناسب برای مشتریان ورزشی و شرایط مساعد برای جذابیت ورزش است. عوامل زمینهای، شامل کیفیت انواع ورزش، رسانة فعال و مشوقها بود. از جمله عوامل مداخلهگر، مدیریت دولتی، قوانین دستوپاگیر، محیط سیاسی قانونی و زیرساختهای اجرایی است. همچنین راهبردها شامل فراهم کردن سود سرمایهگذار، توسعة بازاریابی، ایجاد سازوکار اقتصادی و ثبات و قدرت اقتصادی و پیامدهای حاصل از آن همگانی شدن ورزش، افزایش تعداد تماشاچیان، افزایش تعداد سرمایهگذاران، ایجاد ظرفیتها و شاخصهای اقتصادی و شرایط مساعد ورزش کشور بود.این مدل، چارچوبی مناسب و بومی برای مطالعات در این حوزه است و بهعنوان مقدمهای بهمنظور سرمایهگذاری ورزش در ایران میتواند مبنای عمل قرار گیرد.
