نقش توسعة گردشگری ورزشی بر اشتغالزایی فارغالتحصیلان شهر تهران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران
2 استادیار مدیریت ورزشی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران
3 استادیار مدیریت ورزشی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران
doi
10.22059/jsm.2020.294510.2380چکیده
هدف از پژوهش حاضر، بررسی نقش توسعة گردشگری ورزشی بر اشتغالزایی شهر تهران و ارائة مدل اشتغال است. روش پژوهش تحلیلی است و بر مبنای هدف و نتایج، از نوع تحقیقات کاربردی است. جامعة آماری تحقیق تمامی استادان و صاحبنظران اشتغال بود که در حوزة اشتغال و گردشگری، تجربة کاری داشتند. براساس جدول مورگان حجم نمونه 294 نفر محاسبه شد. بهمنظور کفایت نمونهبرداری از آزمون کیسر-مایر-الکین (KMO)، آزمون کرویت بارتلت بهره گرفته شد که برابر با 735/. بود. نتایج نشان داد بین وضع موجود و وضع مطلوب گردشگری ورزشی در ایران به لحاظ آماری اختلاف معناداری وجود دارد (001/0 = ,P 785/13= Z). همچنین توسعة گردشگری ورزشی اثر مستقیم، مثبت و معناداری بر اشتغالزایی مستقیم، مستقیم و فصلی و مستقیم و پارهوقت دارد، اما بر اشتغال مستقیم و دائمی این اثر معنادار نشده است. پیشنهاد میشود با تهیة بستر مناسب مانند رویدادهای بزرگ ورزشی و نمایشگاهها معتبر، زمینة گردشگران ورزشی در جهت توسعة اشتغالزایی نیز مهیا شود. تهران بهعنوان یکی از کلانشهرهای دنیا و ایران توانمندیهای فراوانی دارد که با تأکید بر فعالیتهای ورزشی میتوان زمینة توسعة اشتغال را مهیا ساخت.