مدلسازی جداسازی ذرات غبار در بسترهای پرشدهیدوار با استفاده از روش برنامه نویسی ژنتیک
نویسندگان
1 دانشکده شیمی و مهندسی شیمی، دانشگاه تحصیلات تکمیلی صنعتی و فناوری پیشرفته، کرمان، ایران
2 دانشکده شیمی و مهندسی شیمی، دانشگاه تحصیلات تکمیلی صنعتی و فناوری پیشرفته، کرمان، ایران
doi
10.22103/jsse.2023.3629چکیده
در سالهای اخیر راندمان بالای غبارزدایی از گازها، توسط بسترهای پرشدهی دوار، مورد توجه صنایع مختلف قرار گرفته است. اما فرآیند طراحی این تجهیزات با استفاده از روشهای تجربی و یا شبیهسازیهای دینامیک سیالات محاسباتی، به علت پیچیدگی این بسترها و تعدد پارامترهای موثر در بازدهی آنها، بسیار پرهزینه و زمانبر خواهد بود. از این رو در این پژوهش عملکرد روش برنامه نویسی ژنتیک در مدلسازی این بسترها مورد ارزیابی قرار گرفت. بر این مبنا، 561 دادهی تجربی گردآوری و با استفاده از برنامهنویسی ژنتیک معادلات مختلفی برای تخمین بازدهی این دستگاهها برازش شد. از میان مدل-های ایجاد شده، معادلهای با کمترین میزان پیچیدگی و بیشترین دقت انتخاب شد. بررسیهای صورت گرفته نشان داد که معادلهی بدست آمده، با ضریب همبستگی 9714/0، میانگین مربعات خطا 79/3 و بیشترین درصد خطا51/1، از دقت بالایی جهت طراحی این بسترها برخوردار بوده است. همچنین تحلیل حساسیت مدل پیشنهادی نیز انجام شده و نتایج نشان داد که اندازه ذرات، سرعت دورانی و دبی مایع بیشترین تاثیر مثبت را بر بازدهی این بسترها خواهند داشت.