مدلسازی جداسازی ذرات غبار در بسترهای پرشده‌ی‌دوار با استفاده از روش‌ برنامه نویسی ژنتیک

نویسندگان

1 دانشکده شیمی و مهندسی شیمی، دانشگاه تحصیلات تکمیلی صنعتی و فناوری پیشرفته، کرمان، ایران

2 دانشکده شیمی و مهندسی شیمی، دانشگاه تحصیلات تکمیلی صنعتی و فناوری پیشرفته، کرمان، ایران

doi
10.22103/jsse.2023.3629
چکیده

در سال‌های اخیر راندمان بالای غبارزدایی از گازها، توسط بسترهای ‌پرشده‌‌ی ‌دوار، مورد توجه صنایع مختلف قرار گرفته است. اما فرآیند طراحی این تجهیزات با استفاده از روش‌های تجربی و یا شبیه‌‌سازی‌های دینامیک سیالات محاسباتی، به علت پیچیدگی این بسترها و تعدد پارامترهای موثر در بازدهی آنها، بسیار پرهزینه و زمانبر خواهد بود. از این رو در این پژوهش عملکرد روش برنامه نویسی ژنتیک در مدلسازی این بسترها مورد ارزیابی قرار گرفت. بر این مبنا، 561 داده‌ی تجربی گردآوری و با استفاده از برنامه‌نویسی ژنتیک معادلات مختلفی برای تخمین بازدهی این دستگاه‌‌ها برازش شد. از میان مدل-های ایجاد شده، معادله‌ای با کمترین میزان پیچیدگی و بیشترین دقت انتخاب شد. بررسی‌‌های صورت گرفته نشان داد که معادله‌ی بدست آمده، با ضریب همبستگی 9714/0، میانگین مربعات خطا 79/3 و بیشترین درصد خطا51/1، از دقت بالایی جهت طراحی این بسترها برخوردار بوده است. همچنین تحلیل حساسیت مدل پیشنهادی نیز انجام شده و نتایج نشان داد که اندازه ذرات، سرعت دورانی و دبی مایع بیشترین تاثیر مثبت را بر بازدهی این بسترها خواهند داشت.