فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هنگامی که کنوانسیون بیع بین‌المللی کالا مبنای رابطه ‌قراردادی باشد و در توافق طرفین، تصریحی بر انتخاب قانون حاکم بر داوری وجود نداشته باشد، به‌کارگیری کنوانسیون بیع بین‌المللی کالا و نیز مبنای قانونی انتخاب آن به‌عنوان قانون حاکم بر موافقت‌نامه داوری و ماهیت اختلاف، محل بحث است. پرسش اصلی این است که در داوری تجاری بین‌المللی با فرض اختلاف در شرط داوری و قانون حاکم بر ماهیت اختلاف، داوران بر چه مبنایی تصمیم به تعیین یا عدم تعیین کنوانسیون بیع‌ بین‌المللی کالا به‌عنوان قانون حاکم می‌گیرند؟ نوشتار حاضر با استفاده از منابع کتابخانه‌ای، ازجمله آرای دیوان‌های داوری، در صدد پاسخ به این پرسش است. نظر غالب در خصوص موافقت‌نامه داوری این است که مفاد کنوانسیون، ازجمله آزادی شکل قراردادها، قابلیت اعمال در داوری ندارد. نظر اقلیت، تعلیق کتبی‌بودن موافقت‌نامه داوری مطابق مفاد کنوانسیون است. در خصوص قانون حاکم بر ماهیت اختلاف، کنوانسیون به دو شیوه مستقیم (بر اساس نظر داور) و غیرمستقیم (بر اساس قواعد حل تعارض) و بر مبنای شقوق بند 1 ماده 1 کنوانسیون و گاه بر مبنای ماده 9 کنوانسیون (کنوانسیون به‌عنوان عرف تجاری) تعیین می‌شود. در مواردی که مطابق قواعد دیوان، انتخاب قانون به روش مستقیم است، داور می‌تواند با استناد به شق (ب) بند 1 ماده 1 و بدون رجوع به قواعد حل تعارض، کنوانسیون را انتخاب کند.